Субҳ дувум шуд сипедаи тобоно

صبح دوم شد سپیده تابانا

Зуҳраи ҳувайдоу моҳи пнҳоно

زهره هویدا و ماه پنهانا

Дасти уфуқ мтрФӣ кашид бунафш

دست افق مطرفی کشید بنفش

Санҷобин пурвазиши бдомоно

سنجابین پروزش بدامانا

Барги дарахтон чу май кашон ба сабӯҳ

برگ درختان چو می‌کشان به‌صبوح

Хӯни хуш барҳам зананд пнгоно

خون خوش برهم زنند پنگانا

Замзамаи мурғакон ба шохи дарахт

زمزمهٔ مرغکان به شاخ درخت

Чун ба ( мезад ) иҷтимои мҳмоно

چون به (‌میزد)‌ اجتماع مهمانا

Пери Муғон шона зад ба рӯй ва ба мӯӣ

پیر مغان شانه زد به‌روی و به‌موی

Мғбчгон ҳар тарафи штобоно

مغبچگان هر طرف شتابانا

Пас дроиўони гшодў , дида чаҳ дид ?

پس درایوان گشادو، دیده چه‌دید؟

Гашта ба шаби чираи меҳри тобоно

گشته به شب چیره مهر تابانا

Ваз дар айвони фурӯғ нур гирифт

وز در ایوان فروغ نور گرفت

Миҷмарау озари врҳроно

مجمره و آذر ورهرانا

Озари вҳрон чу озарони бузург

آذر وهران چو آذران بزرگ

Зевар мҳнасту зинати моно

زیور مهن است و زینت مانا

Пирмқдси крФт ба расму пож

پیرمقدس کرفت به‌رسم و پاژ

Шуд ба ниёзи худои ду ҷаҳоно

شد به نیاز خدای دو جهانا

Оташи баҳромро зи чндну авд

آتش بهرام را ز چندن و عود

Неруи бхшўд ва шуд Фрўзоно

نیرو بخشود و شد فروزانا

Яксараи бологрФти қӯти нур

یکسره بالاگرفت قوت نور

Машк ва ва айвон шуданд рхшоно

مشک‌و و ایوان شدند رخشانا

Ҳеҷ асар зон шаб сиёҳ намонад

هیچ اثر زان شب سیاه نماند

Аҳрӣман рафт ва монад издоно

اهریمن رفت و ماند یزدانا

Чун ки ниёйиш ба сар расед , ниҳод

چون که نیایش به‌سر رسید، نهاد

Шоҳи занони чоштро яке хоно

شاه زنان چاشت را یکی خوانا

Шҳзну мон бад шуданд барсар хон

شهزن‌و مان‌بد شدند برسر خوان

Вази ду тарафи кӯдакони хндоно

وز دو طرف کودکان خندانا

Нону шаробу кабоби чида ба саф

نان و شراب و کباب چیده‌به‌صف

Замзама карданд ва хӯрда шуд ноно

زمزمه کردند و خورده شد نانا

Вонгаҳ фармуд пер бо писарон

وآنگه فرمود پیر با پسران

К-эии писарони далери аироно

کای پسران دلیر ایرانا