Сарчашма « Фӣн » байн ки дар он об равонаст

سرچشمهٔ «‌فین‌» بین که در آن آب روانست

На об равонаст ки ҷонаст ва равон аст

نه آب روانست که جان است و روان است

Гӯйии бшмр мавҷ занад гавҳари сайёл

گویی بشمر موج زند گوهر سیال

ё он ки ба ҳар ҷадвал , симоб равонаст

یا آن که به هر جدول‌، سیماب روانست

Он оби қавии байн ки баҷушад зи так ҳавз

آن آب قوی بین که بجوشد ز تک حوض

Гӯйӣ ки магари рӯҳи замин дар ғалаёнаст

گویی که مگر روح زمین در غلیانست

Фаввораи кошии радаи баста ба ҷадовил

فوارهٔ کاشی رده بسته به جداول

Чун соқии пирӯзаи салб дар фаваронаст

چون ساقی پیروزه سلب در فورانست

Ваон оби равон аз бар фаввораи парешон

وان آب روان از بر فواره پریشان

Чун мӯии парешон ба рухи симбронст

چون موی پریشان به رخ سیمبرانست

Он моҳии ҷилд шикам аспед сияҳи пушт

آن ماهی جلد شکم اسپید سیه‌پشت

Шайтони сифат аз так ба сӯй сатҳ давонаст

شیطان‌صفت از تک به سوی سطح دوانست

Он моҳии заррин ки сӯии так дӯд аз сатҳ

آن ماهی زرین که سوی تک دود از سطح

Чун тир шаҳобаст ки бар дев нишонаст

چون تیر شهابست که بر دیو نشانست

Харчанги каҷи оҳанг бар моҳии зебо

خرچنگ کج‌آهنگ بر ماهی زیبا

Чун диўкҷи ойин ба бар ҳури ҷнонст

چون دیوکج‌آیین به بر حور جنانست

Тарсад ки бронндши азин кавсари ҷонбхш

ترسد که برانندش ازین کوثر جانبخش

Зон рӯй азин гӯша бидон гӯша хазонаст

زان روی ازین گوشه بدان گوشه خزانست

Моҳӣ ки буд рости рӯ аз кас наҳаросад

ماهی که بود راست‌رو از کس نهراسد

Харчанги каҷи оҳанги ниҳон ва нигаронаст

خرچنگ کج‌آهنگ نهان و نگرانست

Он аз маниш рост кунад ҷилваи чапу рост

آن از منش راست کند جلوه چپ و راست

Вена аз маниши пасти шаб ва рӯз ниҳонаст

وین از منش پست شب و روز نهانست

Моҳӣ буд озодау содаи дилу шодон

ماهی بود آزاده و ساده‌دل و شادان

Харчанг хабисаст ва карӣаасту ҷбонст

خرچنگ خبیث ‌است و کریه ‌است و جبانست

Қудсӣ буд Исфанд ки ҳамхона ҳут аст

قدسی بود اسفند که همخانهٔ حوت است

Қаттол буд тир ки ҷуфт саратонаст

قتال بود تیر که جفت سرطانست

Андари саратони хиттаи Кошон чу ҷҳимӣ аст

اندر سرطان خطهٔ کاشان چو جحیمی است

Ин турфаи ҷҳимӣ ки биҳишташ ба миёнаст

این طرفه جحیمی که بهشتش به میانست

Аз хулди нишоне буд ин боғ ки тарҳаш

از خلد نشانی بود این باغ که طرحش

Фармӯдаи аббоси шаҳ хулд маконаст

فرمودهٔ عباس شه خلد مکانست

Он срўкҳни соли намоянда асрӣ аст

آن سروکهن‌سال نمایندهٔ عصری است

Козодгӣу мардумяш нақл ҷаҳонаст

کآزادگی و مردمیش نقل جهانست

Озодагӣу хуррамӣ , аз сарви биомуз

آزادگی و خرمی‌، از سرو بیاموز

Козодаҳу хуррам ба баҳор ва ба хазонаст

کآزاده و خرّم به بهار و به خزانست

эй сарви ту озодӣ аз он ҷовидонӣ

ای سرو تو آزادی از آن جاویدانی

Ҳаркас ки шуд озод , балӣ ҷовидонаст

هرکس که شد آزاد، بلی جاویدانست

эй сарв ! ту собити қадаму олии шоне

ای سرو! تو ثابت‌قدم و عالی‌شانی

Ҳар мард ки собити қадам , ӯ олӣ шанаст

هر مرد که ثابت‌قدم‌، او عالی‌شانست

Осори бузургони байни андар дару девор

آثار بزرگان بین اندر در و دیوار

Осори ҷавонмарди з кирдор нишонаст

آثار جوانمرد ز کردار نشانست

Гармобаи хунини атобакро бингар

گرمابهٔ خونین اتابک را بنگر

Гӯйӣ ки ҳануз аз ғам ӯ ашк фишонаст

گویی که هنوز از غم او اشک ‌فشانست

Ҳар рахнаи девораши гӯйӣ ки дҳонист

هر رخنهٔ دیوارش گویی که دهانیست

Кандар ҳақи дижхимаши нафрин ба забонаст

کاندر حق دژخیمش نفرین به زبانست

Рафтанд ва бимонад аз пас эшон асари нек

رفتند و بماند از پس ایشان اثر نیک

Хуши онкии пас аз ӯ асар нек аёнаст

خوش آنکه پس از او اثر نیک عیانست

*

*‌

*

*

Меҳмон броҳим халилем ки дар ҷӯад

مهمان براهیم خلیلیم که در جود

Ҳамтои броҳими халил арраҳмон аст

همتای براهیم خلیل الرحمن است

Аъён банӣ омир маърӯф ҷаҳонанд

اعیان بنی عامر معروف جهانند

Венаи гавҳари тобанда аз он олӣ конаст

وین گوهر تابنده از آن عالی کانست

Бас муҳташамаст аммо , дарвеш ниҳодаст

بس محتشم است اما، درویش نهادست

Бо дониши пиронст ар чанд ҷавонаст

با دانش پیرانست ار چند جوانست

Лутфаш ба ҳақи ёрони муҳтоҷ баён нест

لطفش به حق یاران محتاج بیان نیست

Онҷо ки аёнаст чаҳ ҳоҷат ба баёнаст

آنجا که عیانست چه حاجت به بیانست

Табъам надиҳад дод мдиҳш ки чунин кор

طبعم ندهد داد مدیحش که چنین کار

Дар ӯҳдаи яғмое ва он табъ равонаст

در عهدهٔ یغمایی و آن طبع روانست