Бсухтем збидоди чарх ва хоҳад сӯхт

بسوختیم زبیداد چرخ و خواهد سوخت

Касе ки илм фаромӯш карду ҷаҳли омухт

کسی که علم فراموش کرد و جهل آموخت

Бигӯ ба сояи девор дигарон хусбад

بگو به سایهٔ دیوار دیگران خسبد

Касе ки хонаи худро ба дигарон бФрўхт

کسی که خانهٔ خود را به دیگران بفروخت

Ватани зкиди аҷониби даруни оташ ва мо

وطن زکید اجانب درون آتش و ما

Ба сар занем ва бинолем аз инки омули сӯхт

به سر زنیم و بنالیم از اینکه آمل سوخت

Шикофтему дрбдим ва сӯхтем зи ҷаҳл

شکافتیم و دربدیم و سوختیم ز جهل

Ба зеби пайкари могар ҷаҳон қабое дӯхт

به زیب پیکر ما گر جهان قبایی دوخت

Буд зхўни Фқиронкаҳ шарбатӣ нӯшед

بود زخون فقیرآنکه شربتی نوشید

Буд зи моли ятеми онкӣ сирватӣ андӯхт

بود ز مال یتیم آنکه ثروتی اندوخت

Дарин миёнаи бҳорои насиб ранҷбар аст

درین میانه بهارا نصیب رنجبر است

Ба ҳар куҷо ки зи бедод оташӣ афрӯхт

به هر کجا که ز بیداد آتشی افروخت