Ғами тавқӣ аз оҳан шуд ва бргрднм овехт

غم طوقی از آهن شد و برگردنم آویخت

Чун жандаи дарвеш , бало дар танам овехт

چون ژندهٔ درویش، بلا در تنم آویخت

Дргрдн дилдор наёвихта , дастам

درگردن دلدار نیاویخته‌، دستم

Бишикаст ба сад хорӣ ва дар гарданам овехт

بشکست به صد خواری و در گردنم آویخت

Он Тифл ки парвардаи дил буд чу ағёр

آن طفل که پروردهٔ دل بود چو اغیار

Афтод зи чашми ман ва дар доманам овехт

افتاد ز چشم من و در دامنم آویخت

Бдгўбии ҷҳол ба бум ва барам ошуфт

بدگوبی جهال به بوم و برم آشفت

Биғораҳи ҳсод ба пиромнм овехт

بیغارهٔ حساد به پیرامنم آویخت

Бибаред табиати зи ҳавоҳои дилами сар

ببرید طبیعت ز هواهای دلم سر

Воўрди викоик ба сари барзанами оўбхт

وآورد ویکایک به سر برزنم آوبخت

Булбули сифати офоти сухани гуфтани ширин

بلبل‌صفت آفات سخن گفتن شیرین

Дар хона ва дар лона ва дрглшнм овехт

در خانه و در لانه و درگلشنم آویخت

Чун мантиқи ширин маро дид замона

چون منطق شیرین مرا دید زمانه

Аз тоқи фалак дар қафас оҳанам овехт

از طاق فلک در قفس آهنم آویخت

Бгдохти танами шамъи сифати венаи дили сӯзон

بگداخت تنم شمع‌صفت وین دل سوزان

Чун шуълаи фонӯс ба пероҳанами оўбхт

چون شعلهٔ فانوس به پیراهنم آوبخت

Ҳар чизкзон беш дилам дошт танаффур

هر چیزکزان بیش دلم داشت تنفر

Чун пардаи торӣ ба дар равзанами оўбхт

چون پردهٔ تاری به در روزنم آوبخت

Торбкии афкори ҳарифон чу ҳиҷобӣ

تاربکی افکار حریفان چو حجابی

Гирд омаду дарӣяши дили равшанами оўбхт

گرد آمد و درییش دل روشنم آوبخت

Ҳаллоҷи сифат , то з чаҳ гуфтам сухани ҳақ

حلاج‌ صفت‌، تا ز چه گفتم سخن حق

Аз дори балои ин фалак римнм овехт

از دار بلا این فلک ریمنم آویخت

Хониш
шморҳ 13 — ъндлӣб