Шаби фироқи ту гӯйии шубон пайваста аст

شب فراق تو گویی شبان پیوسته است

Ки зулфи ҳршбии андршб дгрбстаҳ аст

که زلف هرشبی اندرشب دگربسته است

Дил аз тамоми алойиқ гусастаам ки маро

دل از تمام علایق گسسته‌ام که مرا

Хаёли абрӯӣ ӯ пеши чашм , пайваста аст

خیال ابروی او پیش چشم‌، پیوسته است

На ханҷар ва на камонаст абрувони каҷаш

نه خنجر و نه کمانست ابروان کجش

Ки дар фазилати рӯйиши ду хат барҷаста аст

که در فضیلت رویش دو خط برجسته است

Нишоти ман зи хати сабзи он писари борӣ

نشاط من ز خط سبز آن پسر باری

Чунон буд ки фақирии зумуррадӣ ҷуста аст

چنان بود که فقیری زمردی جسته است

зи сабзи барги хат албата офатӣ нарасад

ز سبز برگ خط البته آفتی نرسد

Ба гулбунӣ ки бирав садҳазори гул руста аст

به گلبنی که برو صدهزار گل رسته است

зи давлати сари ишқи ту зиндаам , варна

ز دولت سر عشق تو زنده‌ام‌، ورنه

Ҳазор бори фузуни маргам аз камӣн ҷуста аст

هزار بار فزون مرگم از کمین جسته است

Мабош тунду мғозб ки неъмати ду ҷаҳон

مباش تند و مغاضب که نعمت دو جهان

Натиҷаи рухи хандону табъ оҳиста аст

نتیجهٔ رخ خندان و طبع آهسته است

з рӯй дард нигаҳ кун ба шеъри ман , кин шеър

ز روی درد نگه کن به شعر من‌، کاین شعر

Таровуши дили хунину хотир хаста аст

تراوش دل خونین و خاطر خسته است

Иродат ар талабӣ маънавиятӣ бинмоӣ

ارادت ار طلبی معنویتی بنمای

Ки аз алойиқи сӯрии фақир ворастаа аст

که از علایق صوری فقیر وارسته است

Ба сарбаландии ёрони ниҳодаи гардану боз

به سربلندی یاران نهاده گردن و باز

Ба дастгирии эшон з пой нанашаста аст

به دستگیری ایشان ز پای ننشسته است

Гирифтаи ёр вале ҳеҷ ком нагирифта

گرفته یار ولی هیچ کام نگرفته

Шикастаи тавба вале ҳеҷ аҳд нашикаста аст

شکسته توبه ولی هیچ عهد نشکسته است

Нагуфта ҳеҷ дурӯғ арча ҷой он бӯда

نگفته هیچ دروغ ارچه جای آن بوده

Накарда ҳеҷ бадӣ гарчи метавониста аст

نکرده هیچ بدی گرچه می‌توانسته است

« баҳор » гӯии саодат касе рабӯда ба даҳр

«‌بهار» گوی سعادت کسی ربوده به دهر

Ки хостааст ва тавонистааст ва дониста аст

که‌خواسته‌است‌و توانسته‌است‌و دانسته‌است