Гуҳӣ бо дузд уфтад кор ва гоҳе бо асаси мо ро

گهی با دزد افتد کار و گاهی با عسس ما را

Нашуд кин осмон роҳат гузорад як нафаси мо ро

نشد کاین آسمان راحت گذارد یک ‌نفس ما را

Асас бо дузд шуд дмсоз ва мо бо ҳар ду бегона

عسس با دزد شد دمساز و ما با هر دو بیگانه

Ба шаб аз дузд бошад ваҳшату рӯз аз асаси мо ро

به ‌شب ‌از دزد باشد وحشت ‌و روز از عسس‌ ما را

Гирифтори ҷафоӣ нокасон гаштем дар олам

گرفتار جفای ناکسان گشتیم در عالم

Дариғо зиндагонӣ тай шуд ва нашнохт каси мо ро

دریغا زندگانی طی شد و نشناخت کس ما را

з бас монадем дар кунҷи қафас ,гар боғбони рӯзӣ

ز بس ماندیم در کنج قفس‌، گر باغبان روزی

Кунад моро раҳо , раҳ нест ҷузи кунҷи қафаси мо ро

کند ما را رها، ره نیست جز کنج قفس ما را

Нишони корвони офият пайдо нашуд лекин

نشان کاروان عافیت پیدا نشد لیکن

Ба кӯҳ ва дашт кард овораи овои ҷараси мо ро

به کوه و دشت کرد آواره آوای جرس ما را

зи дасти дили гиребон пора кардем аз ғамат шояд

ز دست دل گریبان پاره کردیم از غمت شاید

Сӯй дил бошад аз чоки гиребони дастраси мо ро

سوی دل باشد از چاک گریبان دسترس ما را

Дар ин торикии ҳайрат , ба дил аз ишқ барқӣ зад

در این تاریکی حیرت‌ ، به دل از عشق برقی زد

Магар то водӣ эмин кашонад ин қбси мо ро

مگر تا وادی ایمن کشاند این قبس ما را

Буридем аз шаҳаншоҳони тамаъ дар айни дарвешӣ

بریدیم از شهنشاهان طمع در عین درویشی

Ки аз хубон набошад ҷузи нигоҳии мултамиси мо ро

که از خوبان نباشد جز نگاهی ملتمس ما را

Агар хоҳӣ ки бо соҳибдилони тарҳи вафои резӣ

اگر خواهی که با صاحبدلان طرح وفا ریزی

Кунун дрнаҳи қадам , зеро набинӣ зин сипас мо ро

کنون درنه قدم‌، زیرا نبینی زین سپس ما را

Худовандӣу султонӣ ба ёрони боди арзонӣ

خداوندی و سلطانی به یاران باد ارزانی

Дарин бедоди зулмонеи фурӯғи ишқи баси мо ро

درین بیداد ظلمانی فروغ عشق بس ما را

Ҳавас бастем то тарк ҳавас гӯйем дар олам

هوس بستیم تا ترک هوس گوییم در عالم

Баҳори охир ба ҷое май расонади ин ҳаваси мо ро

بهار آخر به جایی می‌رساند این هوس ما را