Дӯст медорам ман ин наврӯзи фаррухи фол ро

دوست می‌دارم من این نوروز فرخ‌فال را

Токнми нав бар ҷабини хубрӯёни сол ро

تاکنم نو بر جبین خوبرویان سال را

Хоҳӣ ар бо фол маймун бугзарад рӯзи ту хуш

خواهی ار با فال میمون بگذرد روز تو خوش

Бргшо ҳар субҳдам аз дФтргли фол ро

برگشا هر صبحدم از دفترگل فال را

Ъошқои зи оҳи саҳар ғофил машав кин абри файз

عاشقا ز آه سحر غافل مشو کاین ابر فیض

Обёрӣ май нмоидглшни омол ро

آبیاری می‌نمایدگلشن آمال را

Хоҳӣ ар бо кас даромезӣ ба ранг ӯ дарой

خواهی ار با کس درآمیزی به رنگ او درآی

Байни чисони ҳамранги гул парвона дорад бол ро

بین چسان همرنگ گل پروانه دارد بال را

Ошиқ аз хубони вафо ва меҳр хоҳад , варна ҳаст

عاشق از خوبان وفا و مهر خواهد، ورنه هست

Обу ранги ҳасани сӯрӣ , пардаи тимсол ро

آب و رنگ حسن صوری‌، پردهٔ تمثال را

Он сари зулфи сияҳи чидӣ ва аз домони хеш

آن سر زلف سیه چیدی و از دامان خویش

Дасти кӯтаҳи сохтӣ муштии парешони ҳол ро

دست کوته ساختی مشتی پریشان‌حال را

Давлатӣ коФғон кунанд аз ҷавр ӯ хираду бузург

دولتی کافغان کنند از جور او خرد و بزرگ

Бар хилоиқ чун диҳад эълони истиқлол ро

بر خلایق چون دهد اعلان استقلال را

Сифла аз фарти дноӣт эминаст аз ҳодисот

سفله از فرط دنائت ایمن است از حادثات

Ҳеҷ муъмин хӯн наризад уштури ҷалол ро

هیچ مؤمن خون نریزد اشتر جلّال را

Аз рақиби хирад эй дил дар ҷаҳон ғофил мабош

از رقیب خرد ای دل در جهان غافل مباش

Мӯши вайрон май намояди даккаи баққол ро

موش ویران می‌نماید دکهٔ بقال را

Гарчи озодӣ забун шуд лек ҷой шукр ҳаст

گرچه‌آزادی زبون شد لیک جای شکر هست

Кин равиш бишикаст бозори ҳўу ҷанҷол ро

کاین روش بشکست بازار هو و جنجال را

Бар ватани мгарӣ ки дар нздкроми алкотбин

بر وطن مگری که در نزدکرام‌الکاتبین

Баҳр ҳар қавмӣ китобӣ ҳаст мари оҷол ро

بهر هر قومی کتابی هست مر آجال را

Шдгзштаҳи ҳеҷ ва имрӯзаст ҳам дар ҳукми ҳеҷ

شدگذشته‌هیچ‌و امروز است‌هم‌در حکم‌هیچ

Ҳолу мозии рафтаи дони ҳозири шӯи истиқбол ро

حال و ماضی رفته دان‌ حاضر شو استقبال را