Гар ним шабии маст дар оғӯш ман уфтад

گر نیم‌شبی مست در آغوش من افتد

Чандон ба лабаши бӯсаи занам каз сухан уфтад

چندان به لبش بوسه زنم کز سخن افتد

Сад бор ба пеши қадамаш ҷон бисипорам

صد بار به پیش قدمش جان بسپارم

Якбори магари гӯшаи чашмаш ба ман уфтад

یکبار مگر گوشه چشمش به من افتد

эй бар сари савдои ту сарҳо шуда бар бод

ای بر سر سودای تو سرها شده بر باد

Давр аз ту чунонам ки сиррӣ бебадан уфтад

دور از تو چنانم که سری بی‌بدن افتد

Овозаи кучаки даҳанати вирди забон ҳост

آوازه کوچک دهنت ورد زبان‌هاست

Иидо шавад он роз ки дар ҳар даҳан уфтад

پیدا شود آن راز که در هر دهن افتد

Тӯфони ҳадиси ман агар бугзарад аз ҳинд

طوفان حدیث من اگر بگذرد از هند

Дар зери лаҳади рег ба кафш ҳасан уфтад

در زیر لحد ریگ به کفش حسن افتد

Ширин нафитад ҳарки занад теша ки ин рамз

شیرین نفتد هرکه زند تیشه که این رمز

Шурӣаст ки танҳо ба сркўҳкн уфтад

شوری است که تنها به سرکوهکن افتد