Дргўш дорам ин сухан аз пер май фуруш

درگوش دارم این سخن از پیر می‌فروش

К-эии Тифл бар насиҳат перон бидор гӯш

کای طفل بر نصیحت پیران بدار گوش

Хоҳӣ ки хандаи созкнӣ чун ғробаҳ ханд

خواهی که خنده سازکنی چون غرابه خند

Хоҳӣ ки бода нӯш кунӣ чун пиёлаи нӯш

خواهی که باده نوش کنی چون پیاله نوش

Кони як ҳазор ханда намӯдаасту дида тар

کآن یک‌هزار خنده نموده است و دیده تر

Венаи як ҳазор ҷуръа кашидаст ва лаб хамӯш

وین یک‌هزار جرعه کشیدست و لب خموش

Пӯшида мебануш ки саҳласт ин хато

پوشیده می بنوش که سهل است این خطا

Бо раҳмати худои хтобхши ҷурми пӯш

با رحمت خدای خطابخش جرم‌پوش

Бар дӯш агар сабуӣ май оре ба хонақоҳ

بر دوش اگر سبوی می آری به خانقاه

Беҳтар ки бори миннати дунони кашӣ ба дӯш

بهتر که بار منت دونان کشی به دوش

Зоҳдкаҳи дайни фурушаду дунё талаб кунад

زاهدکه دین فروشد و دنیا طلب کند

ӯро куҷо расад ки кунад айб май фуруш

او را کجا رسد که کند عیب می‌فروش

Рӯзии дўкостини муродат буд ба даст

روزی دوکاستین مرادت بود به‌دست

Дар боби қадари суҳбати риндони жандаи пӯш

در باب قدر صحبت رندان ژنده‌پوش

Ёрӣу бодае вктобии вгўшаҳ Эй

یاری و باده‌ای وکتابی وگوشه‌ای

Гар даст дод пой ба домони каш ва макуш

گر دست داد پای به دامان کش و مکوش

Гар дайн ва ақл нест маро зоҳдо маханд

گر دین و عقل نیست مرا زاهدا مخند

Вари тоб вҳўш нест марои носҳои мҷўш

ور تاب وهوش نیست مرا ناصحا مجوش

Конҷо ки ишқ хайма занад нест ақлу дайн

کانجا که عشق خیمه زند نیست عقل و دین

Вонҷокаҳи ёр ҷилва кунад нест тобу ҳуш

وآنجاکه یار جلوه کند نیست تاب و هوش

эй меҳрбони табиб чаҳ пурсӣ зи ҳоли ман ? !

ای مهربان طبیب چه پرسی ز حال من‌؟‌!

Чунаст ҳоли ринди қадаҳи гири ҷуръаи нӯш

چون است حال رند قدح گیر جرعه‌نوش

Порина маст будаму дӯшина низ маст

پارینه مست بودم و دوشینه نیز مست

Вомсоли ҳамчуи пораму имрӯзи ҳамчуи дӯш

وامسال‌ همچو پارم و امروز همچو دوش

Хез эй баҳори ъзргноҳони рафтаи хоҳ

خیز ای بهار عذرگناهان رفته خواه

Зон пиштркаҳи мужда раҳмат диҳад сурӯш

زان پیشترکه مژدهٔ رحمت دهد سروش