Дошт шахсе аз ҳамаи олами се дӯст

داشت‌ شخصی ‌از همه‌ عالم‌ سه‌ دوست

Ҳараса бо ӯ ҷавр ва ӯ бо ҳар се ҷавр

هرسه با او جور و او با هر سه جور

Аввалин , он сирватӣ каз рӯй саъй

اولین‌، آن ثروتی کز روی سعی

Карда ҳосил дар синӣн ва дар шҳўр

کرده حاصل در سنین و در شهور

Дуюмин , ҳурии вшии ковро набӯд

دومین‌، حوری‌وشی کاو را نبود

Як сари мӯ дар длороиии қусӯр

یک سر مو در دلارایی قصور

Сеюмин , маҷмӯи хӯбиҳо ки ӯ

سومین‌، مجموع خوبی‌ها که او

Карда бо мардум ба тадриҷу мурӯр

کرده با مردم به‌تدریج و مرور

Чун замони эҳтизораши дррсид

چون زمان احتضارش دررسید

Хоҷа дод он ҳар серо изни ҳузур

خواجه داد آن هر سه را اذن حضور

Кард бо сирвати видоъии сўзнок

کرد با ثروت وداعی سوزناک

Гуфт к-эии сармояи айшу сарвар

گفت کای سرمایهٔ عیش و سرور

Аз пас маргам чаҳ хоҳӣ кард ? гуфт :

از پس مرگم چه خواهی کرد؟ گفت‌:

Чун ту бигузаштӣ апни доролғрўр ,

چون تو بگذشتی اپن دارالغرور،

Бар мазорати шамъҳо равшан кунам

بر مزارت شمع‌ها روشن کنم

То шавад рӯҳати саросари ғарқи нур

تا شود روحت سراسر غرق نور

Гуфт бо маҳбӯбаи к-эии ороми ҷон

گفت با محبوبه کای آرام جان

Баъд маргам бош орому сабур

بعد مرگم باش آرام و صبور

Гуфт бар қабрати чунон шеван кунам

گفت بر قبرت چنان شیون کنم

Кзлҳд ҷустан кунанд аҳли қубӯр

کزلحد جستن کنند اهل قبور

Гуфт охири бор бо кирдори хеш

گفت آخر بار با کردار خویش

К-эй ба хӯбии ғайрати ғулмони вҳўр

کای به خوبی غیرت غلمان وحور

Ту пас аз маргам чаҳ хоҳӣ кард ? гуфт :

تو پس ‌از مرگم چه‌خواهی کرد؟ گفت‌:

Ман нахоҳам шуд зи наздики ту давр

من نخواهم شد ز نزدیک تو دور

Чун ки дмсоз ту будам рӯзу шаб

چون که دمساز تو بودم روز و شب

Бо ту хоҳам буд то явми алншўр

با تو خواهم بود تا یوم النشور

Мҳтзр ҷон дод ва доданд он се дӯст

محتضر جان ‌داد و دادند آن سه دوست

Наъш ӯро сӯии қабристони убӯр

نعش او را سوی قبرستان عبور

Он яке шамъии ниҳод аз рӯй кӯҳ

آن یکی شمعی نهاد از روی کوه

Ваон дигар ашкӣ фишонд аз рӯй зӯр !

وان دگر اشکی فشاند از روی زور!

Сирвату зан ҳар ду баргаштанд , лек

ثروت و زن هر دو برگشتند، لیک

Рафт хӯбиҳои ӯ бо ӯ ба гӯр !

رفت خوبی‌های او با او به گور!