Ин нокасон ки кӯси бузургӣ ҳаме зананд

این ناکسان که کوس بزرگی همی زنند

Мумтоз нестанд зи каси ҷуз ба моли хубаш

ممتاز نیستند ز کس جز به مال خوبش

Бустон ва боғ доранд аммо наме диҳанд

بستان و باغ دارند اما نمی‌دهند

Ҳаргизи яке чғолаҳ ба Тифли чғоли хеш

هرگز یکی چغاله به طفل چغال خویش

Хотун агар хаёл хиёрӣ кунад , наад

خاتون اگر خیال خیاری کند، نهد

Сар чун хиёр бар сари фикру хаёли хеш

سر چون‌خیار بر سر فکر و خیال خویش

Маҳсӯли боғу боғчаи хонаро диҳанд

محصول باغ و باغچهٔ خانه را دهند

Баққоли ракаи боркнд бар бғоли хеш

بقال راکه بارکند بر بغال خویش

Вази баҳри аҳли хонаи Фрстдгаҳи ғуруб

وز بهر اهل خانه فرستدگه غروب

Зонгўр ғжм гаштау олуии коли хеш

زانگور غژم گشته و آلوی کال خویش

Чун кӯат каш биоварад аз баҳри боғи кӯат

چون کوت کش بیاورد از بهر باغ کوت

Муздяш нест то натакоанд ҷуволи хеш

مزدیش نیست تا نتکاند جوال خویش

Ҳмолӣ ар зуғол биорад барояшон

حمالی ار زغال بیارد برایشان

Бояд ки хокаи бистарад аз дасту боли хеш

باید که خاکه بسترد از دست و بال خویش

Вари дасту бол ӯ нашуд азгрди хокаи пок

ور دست و بال او نشد ازگرد خاکه پاک

Боист як дирам фиканд аз зуғоли хеш

بایست یک درم فکند از زغال خویش

Гар соилӣ бихоҳад аз он қавми ҳоҷатӣ

گر سائلی بخواهد از آن قوم حاجتی

Нодам кунандаш аз ҷабарут ва накол хубаш

نادم کنندش از جبروت و نکال خوبش

Чизе талаб кунанд зи соил ба дасти музд

چیزی طلب کنند ز سائل به دست مزد

Гар хост пас бигирад аз онони саволи хеш

گر خواست پس بگیرد از آنان سؤال خویش

Андар пеш дуанду блиснди дасту пош

اندر پیش دوند و بلیسند دست و پاش

Бенанд агар яке магаси андари мболи хубаш

بینند اگر یکی مگس اندر مبال خوبش

Чун гурбаи гурусна ки ҷустааст туъма Эй

چون گربهٔ گرسنه که جسته است طعمه‌ای

Ғуранд пои суфра ба аҳлу аёли хубаш

غرند پای سفره به اهل و عیال خوبش

Як луқмаи нони худро дорад азизтар

یک لقمه نان خود را دارد عزیزتر

Аз духтару зану писар ва ъаму холи хеш

از دختر و زن و پسر و عم و خال خویش

Онон ки фикри луқмаи Нонишон ба сар пазанд

آنان که فکر لقمهٔ نانشان به‌سر پزند

Ҷон мениҳанд бар сари фикри маҳоли хубаш

جان می‌نهند بر سر فکر محال خوبش

Коши ин мувозибат ки занони ҳароми худ

کاش این مواظبت که زنان حرام خود

Доранд , доштанд зи ҷуфти ҳалоли хеш !

دارند، داشتند ز جفت حلال خویش!

Хониш
шморҳ 108 - мрдмон лъӣм — ъндлӣб