Дареғу дард ки дар айни никхўоҳӣу меҳр

دریغ و درد که در عین نیکخواهی و مهر

Наҳуфт рухи зи рафиқони никхўоаҳ , амин

نهفت رخ ز رفیقان نیکخواه‌، امین

Дареғу оҳ ки дар ним шаб ба марги Фҷо

دریغ و آه که در نیم‌شب به مرگ فجا

Расед рӯзи ҳётш ба шомгоҳ , амин

رسید روز حیاتش به شامگاه، امین

Ҷудо шуд аз бар ёрон ба нимаи роҳи ҳаёт

جدا شد از بر یاران به نیمه‌راه حیات

Набӯд агарчӣ зи ёрони нимаи роҳ , амин

نبود اگرچه ز یاران نیمه‌راه‌، امین

Амини туҷҷори он Сайиди сутӯда ки буд

امین تجار آن سید ستوده که بود

Тамоми умр ба назд гадоу шоҳ , амин

تمام عمر به نزد گدا و شاه‌، امین

Паноҳи халқ , сари хонадон , ҳабиби аллоҳ

پناه خلق‌، سر خاندان‌، حبیب‌الله

Ғунуда дар кнФи раҳмати илоҳ , амин

غنوده در کنف رحمت اله‌، امین

Набарда буд зи роҳаш чу хоҷагон дигар

نبرده بود ز راهش چو خواجگان دگر

Ғурури давлату савдои молу ҷоҳ , амин

غرور دولت و سودای مال و جاه‌، امین

Бъини ъзу Гана ме тавон шудани дарвеш

بعین عزّ و غنا می‌توان شدن درویش

Гар ин сухан напазирӣ буд гувоҳ , амин

گر این سخن نپذیری بود گواه‌، امین

Ба рӯз ҳодиса дод имтиҳони басӣ , ки кунад

به روز حادثه داد امتحان بسی‌، که کند

Паии дифои ватани кори сад сипоҳ , амин

پی دفاع وطن کار صد سپاه‌، امین

зи ҷону молу касони ҷумлаи дасти шаст ва бирафт

ز جان‌ و مال‌ و کسان‌ جمله‌ دست‌ شست‌ و برفت‌

Замони ҳиҷрат ва он давраи сиёҳ , амин

زمان هجرت و آن دورهٔ سیاه‌، امین

зи ҳабс ва нафй наранҷеду роҳ каҷ нагирифт

ز حبس و نفی نرنجید و راه کج نگرفت

Ки сидқу ростяш буд такяи гоҳ , амин

که صدق و راستیش بود تکیه‌گاه، امین

Шумори соли вФотши яке зи ёрони хост

شمار سال وفاتش یکی ز یاران خواست

Баҳори ғмздаҳи гуфто : « дареғу оҳи амин »

بهار غمزده گفتا: «‌دریغ و آه امین‌»