Пҳлўё ! ёди з мирос кун

پهلویا! یاد ز میراث کن

Мадрисаи паҳлавӣ эҳдос кун

مدرسهٔ پهلوی احداث کن

Паҳлавӣ омӯхта аҳли фаранг

پهلوی آموخته اهل فرنگ

Хондаи хати паҳлавӣ аз нақши санг

خوانده خط‌ پهلوی از نقش سنگ

Суғдӣу мехӣу Авестои ҳама

سغدی و میخی و اوستا همه

Карда з бар мардуми донои ҳама

کرده ز بر مردم دانا همه

Лек дар Эрон касе огоҳи не

لیک در ایران کسی آگاه نی

Ҷониби хондани ҳамаро роҳи не

جانب خواندن همه را راه نی

Ҳаст умедам ки шаҳи паҳлавӣ

هست امیدم که شه پهلوی

Зинда кунад аҳди шаҳи ғазнавӣ

زنده کند عهد شه غزنوی

Бо уламои меҳр ва футувват кунад

با علما مهر و فتوت کند

Бо удабои лутф ва мурувват кунад

با ادبا لطف و مروت کند

Хосса ба ин банда ки Эронем

خاصه به این بنده که ایرانی‌ام

Ҳам ба сухани унсурӣ сонӣ ам

هم به سخن عنصری ثانی‌ام

Хизмати ман махфӣ ва пӯшида нест

خدمت ‌من ‌مخفی و پوشیده ‌نیست

Лек зи худ васф , писандида нест

لیک ‌ز خود وصف‌،‌ پسندیده‌ نیست‌

Сол шуд аз бист фузун то ки ман

سال شد از بیست فزون تا که من

Гаштаам овораи ҳуби алўтн

گشته‌ام آوارهٔ حب‌الوطن

На зи паии мтъм ва машраб шудам

نه ز پی مطعم و مشرب شدم

На зи паии сирват ва мансаб шудам

نه ز پی ثروت و منصب شدم

Ишқи ман ин буд ки дар малики ҷам

عشق من این بود که در ملک جم

Нобиғае қад бинмоед илм

نابغه‌ای قد بنماید علم

Нобиғае солеҳу Эрони параст

نابغه‌ای صالح و ایران‌پرست

Ришта афкор бигирад ба даст

رشتهٔ افکار بگیرد به‌دست

Такя ба миллат кунад аз ростӣ

تکیه به ملت کند از راستی

Даври намояди каҷии вкостӣ

دور نماید کجی وکاستی

Паст кунад ҳўчӣу бекора ро

پست کند هوچی و بیکاره را

Шод кунад миллати бечора ро

شاد کند ملت بیچاره را

Ончӣ сазо дид ба ҳоли ҳама

آنچه سزا دید به حال همه

Иҷро фармоед бе воҳима

اجرا فرماید بی‌واهمه

Тӯҳмату дашному дурӯғи вгзоФ

تهمت و دشنام و دروغ و گزاف

Ғайбату такфиру хатоу хилоф

غیبت و تکفیر و خطا و خلاف

Дуздӣу қлошӣу тани парварӣ

دزدی و قلاشی و تن‌پروری

Пушт ҳам андозӣу ҳўчии карӣ

پشت‌هم‌اندازی و هوچی‌گری

Маҳв шавад ҷумла дар айём ӯ

محو شود جمله در ایام او

Фахри намояди ватан аз ном ӯ

فخر نماید وطن از نام او

Давра ӯ аср фазилат шавад

دورهٔ او عصر فضیلت شود

Давраи осоиш миллат шавад

دورهٔ آسایش ملت شود

Хўоркнди муфсиду ҷосус ро

خوار کند مفسد و جاسوس را

Тоза кунад кшўркоўс ро

تازه کند کشور کاووس را

Муттаҳиди алшкл буд лашкараш

متحد الشکل بود لشکرش

Тока шавад амну амони кишвараш

تا که شود امن و امان کشورش

Шоҳиди арзам буд эй шаҳриёр

شاهد عرضم بود ای شهریار

Давраи пари шаъшааи навбаҳор

دورهٔ پر شعشعهٔ نوبهار

Дидаам аз пеш , ман имрӯз ро

دیده‌ام از پیش‌، من امروز را

Додаам ин муждаи фирӯз ро

داده‌ام این مژدهٔ فیروز را

Лек дариғо ки ба даргоҳи ту

لیک دریغا که به درگاه تو

Ҷамъ нагаштанд аз ашбоаҳи ту

جمع نگشتند از اشباه تو

Ту чу яке шер бурун омадӣ

تو چو یکی شیر برون آمدی

Бо як шамшер бурун омадӣ

با یک شمشیر برون آمدی

Барқи фурӯзандаи шамшери ту

برق فروزندهٔ شمشیر تو

Буд нигаҳдори дили шери ту

بود نگهدار دل شیر تو

Як тана аз бешаи чмидии бурун

یک‌تنه از بیشه چمیدی برون

Буд худоу хирадати раҳнамӯн

بود خدا و خردت رهنمون

Ҷонвароне ба ҳавои шикор

جانورانی به هوای شکار

Рбзаҳи хури сидгаҳи шаҳриёр

ریزه‌خور صیدگه شهریار

Чун асади парда , гуруснаи шикам

چون اسد پرده‌، گرسنه شکم

Лухт ба монандаи шери илм

لخت به مانندهٔ شیر علم

Номи туро вирд забон сохтанд

نام تو را ورد زبان ساختند

Панҷа ба ҳргўшаҳ дарандохтанд

پنجه به هرگوشه درانداختند

Банда ва чун бандаи касон дигар

بنده و چون بنده کسان دگر

Ҳарякии озурдаи зи як ҷонвар

هریکی آزرده ز یک جانور

Аз дилу ҷони ҷумлаи ҳавохоҳи ту

از دل و جان جمله هواخواه تو

Давр фитодем зи дардгоҳи ту

دور فتادیم ز درگاه تو

Кори дарин марҳала мушкил шавад

کار درین مرحله مشکل شود

Ҳаркии з дида равад аз дил равад

هرکه ز دیده رود از دل رود

Ҳарчӣ қалами халқ ба дафтар заданд

هرچه قلم خلق به دفتر زدند

Тӯҳмати он бар сар аҳқр заданд

تهمت آن بر سر احقر زدند

Лоҷарам аз узр задам фоли худ

لاجرم از عذر زدم فال خود

Афви туро ҷустаму иқболи худ

عفو تو را جستم و اقبال خود

Банда хатое нанамудам , вагар

بنده خطایی ننمودم‌، وگر

Кардаам эй шоҳ , зи ман даргузар

کرده‌ام ای شاه‌، ز من درگذر

То ба ман зор шудӣ саргарон

تا به من زار شدی سرگران

Шуд каллаами дастхуши дигарон

شد کلهم دستخوش دیگران

Чӯби зи бозуӣ фалак ме хӯрам

چوب ز بازوی فلک می‌خورم

Аз саг ва аз гурба кутак ме хӯрам

از سگ و از گربه کتک می‌خورم

Тоҷрки чашми чапи варшикаст

تاجرک چشم‌چپ ورشکست

Рафт ва ба тршиз ба ҷоем нишаст

رفت و به ترشیز به جایم نشست

Фотимии он доктори илми ҳуқуқ

فاطمی آن دکتر علم حقوق

Он ба адолат зада дар шаҳри буқ

آن به عدالت زده در شهر بوق

Кард маро дар сари адлияи хор

کرد مرا در سر عدلیه خوار

Сахт баровард зи ҷонами дамор

سخت برآورد ز جانم دمار

Сохт бароями зи муруввати кулоҳ

ساخت برایم ز مروت کلاه

Турфаи кулоҳӣ ки надидааст шоҳ

طرفه کلاهی که ندیده است شاه

Нанги ъамомаи з серум кард давр

ننگ عمامه ز سرم کرد دور

Ҳашт калларо ба срмн ба зӯр

هشت کله را به سر من به زور

Зирклаҳ монад сару занаши ман

زیر کله ماند سر و ریش من

Гашти ниҳони роҳи пасу пеши ман

گشت نهان راه پس و پیش من

Гргзрд чанд сабоҳӣ дигар

گر گذرد چند صباحی دگر

Шаҳ накунад ёди ман хӯни ҷигар

شه نکند یاد من خون‌جگر

Кор ба ашхос дигар ме расад

کار به اشخاص دگر می‌رسد

Навбати алвот гузар ме расад

نوبت الواط گذر می‌رسد

Ҷониби ин бандаи намоянд рӯй

جانب این بنده نمایند روی

Наъши каши вгўркну мурдаи шӯй

نعش‌کش و گورکن و مرده‌شوی

Шоҳ пушаймон шавад онгаҳ ки пер

شاه پشیمان شود آنگه که پیر

Мурдаи взўи мондаи се Тифли сағир

مرده و زو مانده سه طفل صغیر

Бӯ ки шаҳами лутф фаровон кунад

بوکه شهم لطف فراوان کند

Ончӣ буд лоиқ шоҳон кунад

آنچه بود لایق شاهان کند

Ончии шаҳон бо удабо ме кунанд

آنچه شهان با ادبا می‌کنند

Бо шуъаро ва хутабо ме кунанд

با شعرا و خطبا می‌کنند

То ману миллат ба дуои ту шоҳ

تا من و ملت به دعای تو شاه

Даст барорем ба сӯии илоҳ

دست برآریم به سوی اله

Дам бикашу хотимаи бахш эй баҳор

دم بکش و خاتمه بخش ای بهار

Бар суханони дарии обдор

بر سخنان دری آبدار

Ростӣ аз ҳарчӣ буд беҳтар аст

راستی از هرچه بود بهتر است

Ростӣ аз хислат пайғамбар аст

راستی از خصلت پیغمبر است

Рости зӣу рости рӯу ростгӯӣ

راست زی و راست رو و راست گوی

Рости шӯ ва ҳарчӣ дилати хости гӯй

راست شو و هرچه دلت خواست گوی