Дӯстон омад зи раҳи бобошмл
دوستان آمد ز ره باباشمل
Зикр ӯ ҳии алии хайри алъамал
ذکر او حی علی خیر العمل
Соли порин бо сарону меҳтарон
سال پارین با سران و مهتران
Рафт ва шуд меҳмон аз мо беҳтарон
رفت و شد مهمان از ما بهتران
Рафт аз Эрон то замонии волмд
رفت از ایران تا زمانی والمد
Дар ҳотелҳо якка ва танҳо ламад
در هتلها یکه و تنها لمد
Муддатӣ бо хубрӯён сар кунад
مدتی با خوبرویان سر کند
Хастагиҳои сиёсат дараканд
خستگیهای سیاست درکند
Пари намояди чантаи холӣ шуда
پر نماید چنتهٔ خالی شده
Сурх созад ранги мтқолӣ шуда
سرخ سازد رنگ متقالی شده
Бо гуруҳи духтарон чашмак занад
با گروه دختران چشمک زند
Дар миёни ҳавзашон пуштак занад
در میان حوضشان پشتک زند
Фориғ аз афкор Иблисӣ шавад
فارغ از افکار ابلیسی شود
Порсии гӯи тарк , порисӣ шавад
پارسیگو ترک، پاریسی شود
Чандгоҳӣ ғайб гардад аз назар
چندگاهی غیب گردد از نظر
Чанд рӯзӣ давр монад аз хатар
چند روزی دور ماند از خطر
Вораад аз даъвии туркӣ гарӣ
وارهد از دعوی ترکیگری
Вази ҳуҷуму ҳамлаи пешаи варӣ
وز هجوم و حملهٔ پیشهوری
Гирад аз давлат ба ҳар кайфиятӣ
گیرد از دولت به هر کیفیتی
Харҷи роҳӣ , ҳукми маъмуриятӣ
خرج راهی، حکم ماموریتی
Фосила гирад ҷаноби Авесто
فاصله گیرد جناب اوستا
Азкшоўрзу ризои рӯсто
ازکشاورز و رضای روستا
Аз дами фитна бурун тозад ҳаме
از دم فتنه برون تازد همی
Хубашро ибн аллбўн созад ҳаме
خوبش را ابناللبون سازد همی
Гуфт : кун фии алФтнаҳ кин аллбўн
گفت: کن فی الفتنه کاین اللبون
Бош чун бачаи шутур дар озмӯн
باش چون بچهشتر در آزمون
На туро пастӣ ки орандат ба зер
نه تو را پستی که آرندت به زیر
На туро пистон казу дӯшанд шер
نه تو را پستان کزو دوشند شیر
Роҳату озод чун бобошмл
راحت و آزاد چون باباشمل
Ҷими шӯ ҳарҷо ки мушкил шуд амал
جیم شو هرجا که مشکل شد عمل
То чу уфтад обҳо аз Асия
تا چو افتد آبها از آسیا
Дӯстон гӯйанд : ҳони бобо , биё
دوستان گویند: هان بابا، بیا
Асияи эмин шудаи сет аз кндўкўб
آسیا ایمن شدهست از کندوکوب
Вақт шилтоқаст баргард аз арўп
وقتشلتاقاست برگرد از اروپ
эй аврупо май рӯми сӯии ватан
ای اروپا میروم سوی وطن
Баъди азин , ё ҷои ту , ё ҷои ман
بعد ازین، یا جای تو، یا جای من
эй аврупои Асия авроқ шуд
ای اروپا آسیا اوراق شد
Тоқати бобои зи ҳиҷрон тоқ шуд
طاقت بابا ز هجران طاق شد
Соҳати Эрон ба хӯн оғишта шуд
ساحت ایران به خون آغشته شد
Ваон ки боидкштаҳ гардад , кушта шуд
وان که بایدکشته گردد، کشته شد
Маҷлиси миллии зи нави мафтӯҳи гашт
مجلس ملّی ز نو مفتوح گشت
Халқи муҳтоҷи ғизои рӯҳи гашт
خلق محتاج غذای روح گشت
эй зи тӯфони ҷуста , омад Нӯҳатон
ای ز طوفان جسته، آمد نوحتان
То кунад ҳозири ғизои рӯҳатон
تا کند حاضر غذای روحتان
Ман на он Нӯҳам ки дар киштӣ нишаст
من نه آن نوحم که در کشتی نشست
Бали ман он Нӯҳам ки азтўФон биҷуст
بلمنآننوحم کهازطوفانبجست
Ман чу канъони зодаи Нӯҳами дуруст
من چو کنعانزادهٔ نوحم درست
Кози падари баргашту роҳи кӯҳи ҷуст
کاز پدر برگشت و راه کوه جست
Нӯҳу аҳлаши ҷумла дар киштӣ шуданд
نوح و اهلش جمله در کشتی شدند
Содиқонаи панҷа бо тӯфон заданд
صادقانه پنجه با طوفان زدند
Ман падарро тарк кардам бидрнг
من پدر را ترک کردم بیدرنگ
Роҳи ҷустам бар сркўаҳи фаранг
راه جستم بر سرکوه فرنگ
Рӯзи тӯфон бар забон : ин алмФр
روز طوفان بر زبان: اینالمفر
Баъди тӯфони хоҷаи баргашт аз сафар
بعد طوفان خواجه برگشت از سفر
Ҳамчуи зодаи Нӯҳ аз бими ҳалок
همچو زادهٔ نوح از بیم هلاک
Дӯстонро ҷо бимонад ва зад ба чок
دوستان را جا بماند و زد بهچاک
Ҳоли фориғи кушта аз ҳар дағдаға
حال فارغ کشته از هر دغدغه
Тангтар бастаи кировоту яқа
تنگ تر بسته کراوات و یقه
Шуд чу Озарбойҷони пок аз нифоқ
شد چو آذربایجان پاک از نفاق
Хоҷаи вориди гашт бо сад тумтароқ
خواجه وارد گشت با صد طمطراق
Гашти доири дафтари бобои шмл
گشت دایر دفتر بابا شمل
Рафт бобо бар сари шуғлу амал
رفت بابا بر سر شغل و عمل
Карамҳои корро аз ҳар тараф
کرمهای کار را از هر طرف
Ҷамъ карду чидашони атрофи рФ
جمع کرد و چیدشان اطراف رف
Пас миёни бастанди он бечорагон
پس میان بستند آن بیچارگان
Хизмати бобошмлро ройгон
خدمت باباشمل را رایگان
Шуд рФу даргоҳу тоқу тоқча
شد رف و درگاه و طاق و طاقچه
Пари дафу срноу зоғу зоғчаҳ
پر دف و سرنا و زاغ و زاغچه
Шоиронеи фозилу ринду ҷавон
شاعرانی فاضل و رند و جوان
Поктар зи аФрштгони осмон
پاکتر ز افرشتگان آسمان
Нони худро хӯрда ва ҷон ме кунанд
نان خود را خورده و جان میکنند
Пас ҳалими хоҷаро ҳам ме зананд
پس حلیم خواجه را هم میزنند
Аз мноът бар фарози Фрқдон
از مناعت بر فراز فرقدان
Рӯзу шаб « алФқри фахрӣ » бар забон
روز و شب «الفقر فخری» بر زبان
Харҷи як шаб рафтани шимуронаши ланг
خرج یک شب رفتن شمرانش لنگ
Лек « бобо »ро диҳад харҷи фаранг
لیک «بابا» را دهد خرج فرنگ
Шеърҳое гуфта чун оби равон
شعرهایی گفته چون آب روان
Аз паии мазмун ба ҳар ҷониби давон
از پی مضمون به هر جانب دوان
Нақшҳоӣ тарҳ карда чун нигор
نقشهایی طرح کرده چون نگار
Мутқану пурмағзу хубу хандаи дор
متقن و پرمغز و خوب و خندهدار
Баҳри бобо бе муҳобои сохта
بهر بابا بیمحابا ساخته
Ҷумларо тақдими бобои сохта
جمله را تقدیم بابا ساخته
Ҷайби бобои пари зи динору дирам
جیب بابا پر ز دینار و درم
Дар маҳофил карда аз нихвати варам
در محافل کرده از نخوت ورم
Лекини он бедасту пои содаи дил
لیکن آن بیدست و پای سادهدل
Пои съиши мондаи зи истиғно ба кул
پای سعیش مانده ز استغنا به کل
Ҷзмҳндс ков бибаста бори хубаш
جزمهندس کاو ببستهبار خوبش
Мобақии саргаштаи андаркори хеш
مابقی سرگشته اندرکار خویش
Бози бобои нохалаф фарзанд шуд
باز بابا ناخلف فرزند شد
Нохуни фӯҳшаш ба мухлис банд шуд
ناخن فحشش به مخلص بند شد
Амр шуд аз масдари ъзу ъло
امر شد از مصدر عز و علا
Ки ба мухлиси фӯҳши борад бар мулло
که بهمخلص فحش بارد بر ملا
Рбшаҳи машрӯтаи хоҳони бркннд
ربشه مشروطهخواهان برکنند
Пояи диктаторӣ муҳкам кунанд
پایهٔ دیکتاتوری محکم کنند
Зон сабаби бобои шикамро дода пеш
زان سبب بابا شکم را داده پیش
намезанад доим бар ин дарвеши неш
میزند دائم بر این درویش نیش
Ҷои зўқёти ширини латиф
جای ذوقیات شیرین لطیف
намедиҳад дастури дашноми касиф
میدهد دستور دشنام کثیف
Аз хусумат мезанад дами вази маро
از خصومت میزند دم وز مرا
намедиҳад фармони фӯҳшу ифтиро
میدهد فرمان فحش و افترا
Бар сари яздони парастии ҳамчуи ман
بر سر یزدانپرستی همچو من
намегузорад номи ғӯлу аҳриман
می گذارد نام غول و اهرمن
Гар ману амсол ман аҳрӣмананд
گر من و امثال من اهریمنند
Ганҷавиҳо римни бен римннд
گنجویها ریمن بن ریمنند
Ман шудам аҳрӣмани ин бӯстон
من شدم اهریمن این بوستان
То чаро кардам дифои дӯстон
تا چرا کردم دفاع دوستان
Гар дифои дӯстон аҳрӣманӣ аст
گر دفاع دوستان اهریمنی است
Пас дифои аҷнабиро ном чист ?
پس دفاع اجنبی را نام چیست؟
Ҷони бобо каҷ нишину рости гӯ
جان بابا کج نشین و راست گو
Ончии пурсам бе кам ва бе кости гӯ
آنچه پرسم بیکم و بی کاست گو
Ваъдаи сайдӣ бузургат дода анд
وعده صیدی بزرگت دادهاند
Кин чунин чангол гургат дода анд
کاین چنین چنگال گرگت دادهاند
Ҷони бобо аҳриман ме хонем
جان بابا اهرمن میخوانیم
Ҳам тароз хештан ме хонем
همطراز خویشتن میخوانیم
Гоҳи гӯйӣ чун малик бошад баҳор
گاه گویی چون ملک باشد بهار
Холӣ аз дуз ва калак бошад баҳор
خالی از دوز و کلک باشد بهار
Ҳам малик , ҳам аҳримани хуонеи маро
هم ملک، هم اهرمن خوانی مرا
Ин таноқузро намедонам чаро ?
این تناقض را نمیدانم چرا؟
Ҳаркиро бошад дилу ҷони малик
هرکه را باشد دل و جان ملک
Кӣ шавад дар силки девони мнслк
کی شود در سلک دیوان منسلک
Ҷони бобои хешро арзони мада
جان بابا خویش را ارزان مده
Бишинав аз ман хомаро аз кафи буна
بشنو از من خامه را از کف بنه
Шуғли хӯбии зер сар кун дахли дор
شغل خوبی زیرِ سر کن دخل دار
Ҷони боборо ба вроҷӣ чикор
جان بابا را به ورّاجی چکار
Дар идораи моли давлати бурданат
در اداره مال دولت بردنت
Хуштар аз назул аҷониб хӯрданат
خوشتر از نزل اجانب خوردنت
Дар идорагар барии зар , хишти хишт
در اداره گر بری زر، خشت خشت
Беҳтараст аз ин таноқузҳои зишт
بهتر است از این تناقضهای زشت