Бидиҳ соқии он май ки хоб оварад

بده ساقی آن می که خواب آورد

Шаробӣ ки дар мағз тоб оварад

شرابی که در مغز تاب آورد

Миӣӣ каз яке ҷуръааш пели маст

میئی کز یکی‌جرعه‌اش پیل مست

Шавад пашшаро олати лаъиби даст

شود پشه را آلت لعب دست

Шаробӣ кигар нўшдши хораи санг

شرابی که گر نوشدش خاره‌سنگ

Шавад нармтар аз ҳарири фаранг

شود نرم‌تر از حریر فرنگ

Шаробӣ кигар нӯшад аз ваии прус

شرابی که گر نوشد از وی پروس

Ба як ҷуръа гардад ҳаводори рӯс

به یک جرعه گردد هوادار روس

Шаробӣ кигар нўшдши Англис

شرابی که گر نوشدش انگلیس

Шавад бо худованди жермани ҷлис

شود با خداوند ژرمن جلیس

Шаробӣ ки слҳлм агар саркашад

شرابی که ولهلم اگر سرکشد

Дигар нақшаи ҷанг камтар кашад

دگر نقشه جنگ کمتر کشد

Шаробӣ ки кари рӯс аз ӯ бӯ кунад

شرابی که گر روس از او بو کند

Танаффури зи Ҷайҳун ва Ому кунад

تنفر ز جیحون و آمو کند

Шаробӣ ки Австрия агар зон хӯрд

شرابی که اتریش اگر زان خورد

Зкини валиаҳд худ бугзарад

زکین ولیعهد خود بگذرد

Шаробӣ ки гар шуд ба жопўни мумос

شرابی که گر شد به ژاپون مماس

Баради пеши чини пӯзишу илтимос

برد پیش چین پوزش و التماس

Шаробӣ кигар нӯшад аз рӯй илм

شرابی که گر نوشد از روی علم

« пўонкораҳ » ояд бар вилҳелм

«‌پوانکاره‌» آید بر ویلهلم

Шаробӣ кигар нўшдши никола

شرابی که گر نوشدش نیکلا

Дигар чашми пӯшади зи озори мо

د راگر چشم پوشد ز آزار ما

зи тқбсми Эрони бипушади назар

ز تقسیم ایران بپوشد نظر

Ба ғмхўории мо бибандади камар

به غمخواری ما ببندد کمر

Шаробӣ ки гурзон « сари адўордкрӣ »

شرابی که گرزان ‌«‌سر ادواردکری‌»

Кашад ҷуръае дар сафи доварӣ

کشد جرعه‌ای در صف داوری

Нагӯяд ки Эрон ба кобӣни мост

نگوید که ایران به کابین ماست

Битарсад зи бодоФраҳу бозхост

بترسد ز بادافره و بازخواست

Биёи соқии он бода бе худӣ

بیا ساقی آن بادهٔ بی‌خودی

Ба ман даҳ ки сайр оем аз бхрдӣ

به من ده که سیر آیم از بخردی

Ки ин бхрдии банду дом ман аст

که‌این بخردی بند و دام من است

Ваз ӯ талх чун заҳр , ком ман аст

وز او تلخ چون‌زهر، کام‌ من است

Ба ман даҳ ки аз худ Фромш кунам

به من ده که از خود فرامش کنم

Ба якбораи банд гарон башиканам

به یکباره بند گران بشکنم

Нагӯям ки Эрони сарой ман аст

نگویم که ایران سرای من است

Ҳам ин марзи фархундаи ҷой ман аст

هم‌ این مرز فرخنده‌ جای‌ من است

Ба ман даҳ ки аз ранҷ сайрам кунӣ

به من ده که از رنج سیرم کنی

Ба бегонаи хуӣ далерам кунӣ

به بیگانه‌خویی دلیرم کنی

Надонам ки душман ба хок ман аст

ندانم که دشمن به خاک من است

Ба тороҷи номӯси пок ман аст

به تاراج ناموس پاک من است

Вагар дар ман ин менадорад асар

وگر در من این می ندارد اثر

Ба бегонаи даҳ то бибандади назар

به بیگانه ده تا ببندد نظر

Дариғо ки бегонаро меҳр нест

دریغا که بیگانه را مهر نیست

Бар афтодаи он коўрди меҳр , кист ?

بر افتاده آن کآورد مهر، کیست‌؟

Ҷаҳони србсри ҷой зӯраст вбс

جهان‌ سربسر جای‌ زور است‌ و بس

Мукофот безӯр , гӯрасту бас

مکافات بی‌زور، گور است و بس

Чу оҷизи бгрид бар аҳволи хеш

چو عاجز بگرید بر احوال خویش

Биханданд зӯроваронаш ба риш

بخندند زورآورانش به ریش

Макун гиря чун хӯрдае нештар

مکن گریه چون خورده‌ای نیشتر

Ки аз гиря дардат шавад бештар

که از گریه دردت شود بیشتر

Мҳл то хурӣ аз бидонадяши неш

مهل تا خوری از بداندیش نیش

Чу хӯрдӣ бикун чораи дарди хеш

چو خوردی‌ بکن‌ چارهٔ‌ درد خویش

Бидиҳ соқии он бодаи хусравӣ

بده ساقی آن بادهٔ خسروی

Ки мағзи куҳан зон пазирад навай

که مغز کهن زان پذیرد نوی

Шаробӣ каз ӯ Коваи шермард

شرابی کز او کاوهٔ شیرمرد

Банушед ва шуд қаҳрамони набард

بنوشید و شد قهرمان نبرد

Шаробӣ ки аз ӯ хашоёршо

شرابی که از او خشایارشا

Банушед ва шуд бар ҷаҳони подшо

بنوشید و شد بر جهان پادشا

Шаробӣ ки дорои аъзам аз ӯ

شرابی که دارای اعظم از او

Банушед ва шуд ним олам аз ӯ

بنوشید و شد نیم عالم از او

Шаробӣ ки ӯро ҳам оварад нест

شرابی که او را هم‌آورد نیست

Шаробӣ ки ҷузи дархур мард нест

شرابی که جز درخور مرد نیست

Шаробӣ кигар мурда зон нўшдо

شرابی که گر مرده زان نوشدا

зи ду дидааш хӯни буруни ҷўшдо

ز دو دیده‌اش خون برون جوشدا

Шаробӣ казон пашша , ширӣ кунад

شرابی کزان پشه‌، شیری کند

Вази он мӯри лоғар , далерӣ кунад

وز آن مور لاغر، دلیری کند

Шаробӣ ки дар сар наёрад даввор

شرابی که در سر نیارد دوار

Шаробӣ ки ҳаргиз надорад хумор

شرابی که هرگز ندارد خمار

Ба эрониёни даҳ ки ёрӣ кунанд

به ایرانیان ده که یاری کنند

Дарин бзмгаҳ мигсорӣ кунанд

درین بزمگه میگساری کنند

Биёи мутриби он чангро созкн

بیا مطرب آن چنگ را سازکن

Ба қавли дарии нағма оғоз кун

به قول دری نغمه آغاز کن

Ба зибру Бам анбоз кун эй парӣ

به زبر و بم انباز کن ای پری

Дар оҳанг суғдӣ навой дарӣ

در آهنگ سغدی نوای دری

Ту ошӯби шаҳрӣу моҳи манӣ

تو آشوب شهری و ماه منی

Бизан « шаҳри ошӯб » агар май занӣ

بزن «‌شهر آشوب‌» اگر می‌زنی

ДроФкн ба сари шӯр ва бедод кун

درافکن به‌ سر شور و بیداد کن

Ба сӯзу гудози ин ғазал ёд кун

به سوز و گداز این غزل یاد کن

Хушо марзи ободи Эрони замин

خوشا مرز آباد ایران‌ زمین

Хуши он шаҳриёрон бо офарин

خوش آن شهریاران با آفرین

Хуши он кохҳои нўоростаҳ

خوش آن کاخ‌های نوآراسته

Хуши он сарвқадони нўхостаҳ

خوش آن سروقدان نوخاسته

Хуши он ҷӯйборон ба фасли баҳор

خوش آن جویباران به فصل بهار

Хуши он лолаҳо руста аз ҷӯйбор

خوش آن لاله‌ها رسته از جویبار

Хуши он шаҳри истахри минўншон

خوش آن‌ شهر اصطخر مینونشان

Хуши он шермардону гарданкашон

خوش‌آن‌شیرمردان و گردنکشان

Хушо Икботон ва хушо шаҳри шӯш

خوشا اکباتان‌ و خوشا شهر شوش

Хуши он Балхи фархундаи ҷои сурӯш

خوش آن‌بلخ فرخنده جای سروش

Хушо ҳиргонӣ ва хушо ҳарӣ

خوشا هیرکانی و خوشا شهر هری

Хушо домғон , кишвари сад дарӣ

خوشا دامغان‌، کشور صد دری

Хушо дашти Албурзу шаҳри бузург

خوشا دشت البرز و شهر بزرگ

Хуши он марз ва он марзбони сутург

خوش‌آن مرز و آن مرزبان سترگ

Хушо дашти хоразму гиреҳгон хушо

خوشا دشت‌خوارزم‌ و گرگان خوشا

Хушо он далерони гардани кшо

خوشا آن دلیران گردن کشا

Хушо хоки табризи мишкӣни нафас

خوشا خاک تبریز مشکین‌ نفس

Хушо соҳил сабз равад Арас

خوشا ساحل سبز رود ارس

Хушо равад Ҷайҳун , хушо ҳирманд

خوشا رود جیحون ، خوشا هیرمند

Хушо он ншобўру кӯҳи баланд

خوشا آن نشابور و کوه بلند

Хуши он рӯзгори ҳумоюни мо

خوش آن روزگار همایون ما

Хуши он бахти пирӯзи маймуни мо

خوش آن بخت پیروز میمون ما

Кунун рафтаи он тир аз шасти мо

کنون رفته آن تیر از شست ما

Намондааст ҷузи бод дар дасти мо

نمانده است جز باد در دست ما

Куҷо рафт Ҳушангу кӯи зрдҳшт

کجا رفت‌ هوشنگ‌ و کو زردهشت

Куҷо рафт ҷамшеди фаррухи сиришт

کجا رفت جمشید فرخ‌سرشت

Куҷо рафт он Ковиёнии дирафш

کجا رفت آن کاویانی درفش

Куҷо рафт он теғҳои бунафш

کجا رفت آن تیغ‌های بنفش

Куҷо рафт он Коваи номдор

کجا رفت آن کاوهٔ نامدار

Куҷо шуд Фаридуни волотбор

کجا شد فریدون والاتبار

Куҷо шуд « ҳкомн » куҷо шуд мадӣ

کجا شد «‌هکامن» کجا شد مدی

Куҷо рафт он фараи эзадӣ

کجا رفت آن فره ایزدی

Куҷо рафт он Кӯруши додгар

کجا رفت آن کورش دادگر

Куҷо рафт кмбўҷии номвар

کجا رفت کمبوجی نامور

Куҷо рафт он Дориюши далер

کجا رفت آن داریوش دلیر

Куҷо рафт дорои бен Ардашер

کجا رفت دارای بن اردشیر

Далерони Эрони куҷо рафта анд

دلیران ایران کجا رفته‌اند

Ки ороиши малик бнҳФтаҳ анд

که آرایش ملک بنهفته‌اند

Бузургон ки дар зер хок андаранд

بزرگان که در زیر خاک اندراند

Биёянд ва бар хок мо бигузаранд

بیایند و بر خاک ما بگذرند

Бипурсанд аз эдар ки Эрон куҷост

بپرسند از ایدر که ایران کجاست

Ҳамон марзу бум далерон куҷост

همان مرز و بوم دلیران کجاست

Бибинанд кин ҷои мондаи тиҳӣ

ببینند کاین‌ جای مانده تهی

зи авранг ва дияем шоҳаншаҳӣ

ز اورنگ و دیهیم شاهنشهی

На гӯии венаи чавгон на майдон на асб

نه گوی ونه چوگان‌نه میدان نه ‌اسب

На истахри пайдо на озргшсб

نه استخر پیدا نه آذرگشسب