Шабӣ лаб фурӯбаста будам зи ҳарф
شبی لب فروبسته بودم ز حرف
Хиради ғарқи андешаҳои шигарф
خرد غرق اندیشههای شگرف
Даромад бути меҳрбонам ба бар
درآمد بت مهربانم به بر
Хромндаҳ бар сони тоўси нар
خرامنده بر سان طاوس نر
Ҳамаи меҳру хуши хуӣу некуӣ
همه مهر و خوشخویی و نیکویی
Бадеъаст бо некуии хуши хуӣ
بدیع است با نیکویی خوشخویی
Ба дасти андараши номае аз фаранг
به دست اندرش نامهای از فرنگ
Суханҳо дарав бар зи пайкору ҷанг
سخنها درو بر ز پیکار و جنگ
Ки қайсар ба дарёи сипаҳ ронда аст
که قیصر به دریا سپه رانده است
Ба оби андаруни оташ афшонда аст
بهآباندرون آتش افشانده است
Навини марзён зин барошуфта анд
نوین مرزیان زین برآشفتهاند
Ба биғораҳ бар чизҳогФтаҳ анд
به بیغاره بر چیزهاگفتهاند
Азин пас ба дарёст ҷангии бузург
ازین پس به دریاست جنگی بزرگ
Миёни уқобу наҳанги сутург
میان عقاب و نهنگ سترگ
Бубинем то болу пари уқоб
ببینیم تا بال و پر عقاب
Бирезади дарин паҳни дрбои об
بریزد درین پهن دربای آب
Ва ё гардаи гоҳи диловари наҳанг
و یا گردهگاه دلاور نهنگ
Замонаи бадарад ба рўӣинаҳи чанг
زمانه بدرد به روئینه چنگ
Барошуфт ва гуфт ин чаҳ девонагӣаст
برآشفت و گفت این چه دیوانگیست
На хӯни рехтан расм фарзонагӣаст
نهخون ریختن رسم فرزانگیست
Гуруҳе ки дар кӣна печида анд
گروهی که در کینه پیچیدهاند
Чаҳ аз меҳрбонии зиён дида анд
چه از مهربانی زیان دیدهاند
Яке бингар аз дидаи дурбин
یکی بنگر از دیده دوربین
Ба поёни ин разму пархоши вкин !
بهپایان این رزم و پرخاش وکین!
БдўгФтм эй аздри оштӣ
بدوگفتم ای ازدر آشتی
Ту з андешаам банди бардоштӣ
تو ز اندیشهام بند برداشتی
Каси ин ҷангро дайри брншмрд
کس این جنگ را دیر برنشمرد
зи хурдод ва аз тир барнагзарад
ز خرداد و از تیر برنگذرد
Вагар бугзарад , низ пойонаш ҳаст
وگر بگذرد، نیز پایانش هست
Ҷаҳон шаст хоҳад зи хунобаи даст
جهان شست خواهد ز خونابه دست
Бишӯяд ҷаҳони даст , лек одамӣ
بشوید جهان دست، لیک آدمی
Ҳаме то буд ҷанг ҷӯяд ҳаме
همی تا بود جنگ جوید همی
Ки мардум ба ҷанги андар омода анд
که مردم به جنگ اندر آمادهاند
зи модари ҳамаи ҷангро зода анд
ز مادر همه جنگ را زادهاند
Равад ҷанг онгаҳ згитӣ ба дар
رود جنگ آنگه زگیتی به در
Ки на мода барҷоӣ монад , на нар
که نه ماده برجای ماند، نه نر