Замона ба қасди дилам бе диранг

زمانه به قصد دلم بی‌درنگ

Кушояди зи ғами тирҳои хаданг

گشاید ز غم تیرهای خدنگ

Нишони сохтаи зони дил хӯн фишон

نشان ساخته زآن دل خون‌فشان

Занад тирҳо рост бар як нишон

زند تیرها راست بر یک نشان

Нишонди сари андари бен икдгр

نشاند سر اندر بن یکدگر

Каз он тирҳо найза созад магар

کز آن تیرها نیزه سازد مگر

зи бедод мардум бинолам ба зор

ز بیداد مردم بنالم به زار

Бгрим ба монанди абри баҳор

بگریم به مانند ابر بهار

Гарми хӯни зи мижгон баборад равост

گرم خون ز مژگان ببارد رواست

Казин мардумонам ба дили захм ҳост

کزین مردمانم به دل زخم‌هاست

зи мижгони гарми ашк то доман аст

ز مژگان گرم اشک تا دامن است

Мапиндор кони ашки чашм ман аст

مپندار کان اشک چشم من است

Буд ҷони ширини ман бе гумон

بود جان شیرین من بی‌گمان

Чикон аз сари панҷаи мардумон

چکان از سر پنجهٔ مردمان