Аз домани кӯҳи лола ногуҳ бурҷаст

از دامن کوه لاله ناگه برجست

Гулгуни рухӣу тешаи сабзӣ дар даст

گلگون‌رخی و تیشهٔ سبزی در دست

Бо фарқи сари даридаи гӯйии Фарҳод

با فرق سر دریده گویی فرهاد

Аз хок бурун омад ва бар санг нишаст

از خاک برون آمد و بر سنگ نشست