Соҳбои садро ! ба зоти онкии калаки қудраташ

صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتش

Сунбулаи гардуну роҳ каҳкашон донад нигошт

سنبله گردون و راه کهکشان داند نگاشت

Гуҳ ба доси моҳи нав бадрӯд хуед сунбула

گه به داس ماه نو بدرود خوید سنبله

Гуҳ ба роҳи каҳкашон дар донаи анҷуми бкошт

گه به راه کهکشان در دانه انجم بکاشت

Коштару асби ман аз дирузи боз аз коҳу ҷӯ

کاشتر و اسب من از دیروز باز از کاه و جو

Ҷуз ки роҳи каҳкашону сунбула гардун надошт

جز که راه کهکشان و سنبله گردون نداشت

Гар ту аз кҳдон ҷамшедӣ фиристӣ андакӣ

گر تو از کهدان جمشیدی فرستی اندکی

Он буд саҳл ва шавад мар ҳар дуро тартиби чошт

آن بود سهل و شود مر هر دو را ترتیب چاشت