Чун дар шаби ҳиҷри ту фурӯ шуд рӯзам

چون در شب هجر تو فرو شد روزم

Вондри ғам ту нест касе дилсӯзам

واندر غم تو نیست کسی دلسوزم

Он ба ки захира аз сухани пардозам

آن به که ذخیره از سخن پردازم

Вази ҷон ба лаби расидаи лаби брдўзм

وز جان به لب رسیده لب بردوزم