Онро ки бади умеди висол аз чашмат

آنرا که بد امید وصال از چشمت

Давр аз лабат афтод ба ҳол аз чашмат

دور از لبت افتاد به حال از چشمت

Ваон дил ки зи ишқи ҳала дар гӯш ту шуд

وان دل که ز عشق حله در گوش تو شد

Хӯрдаи сети ҳазор гӯшмол аз чашмат

خورده ست هزار گوشمال از چشمت