Фано кӣ шуғли савдои муҳаббатро зиён дорад

فنا کی شغل سودای محبت را زیان دارد

Сиррӣ дорам ки то хок ҳавоӣ ӯст ҷон дорад

سری دارم‌که تا خاک هوای اوست جان دارد

Дами ноеи сет афсун навой ҳастӣам варна

دم نایی‌ست افسون نوای هستی‌ام ورنه

Ҳанузам нолаи не дар Нитсаатон ошён дорад

هنوزم نالهٔ نی در نیستان آشیان دارد

Ба савдояти чунон зорам ки бо сад нолаи битобӣ

به سودایت چنان زارم‌ که با صد ناله بیتابی

Танам дар перҳани таҳрики набз нотавон дорад

تنم در پیرهن تحریک نبض ناتوان دارد

Ба рўзбинўоиии ҳечкас моро наме пурсад

به روزبینوایی هیچکس ما را نمی‌پرسد

Магари доғат ки дастӣ бар дили ин биксон дорад

مگر داغت‌ که دستی بر دل این بیکسان دارد

Дар азлат задам каз халқи лухтии вокшми худ ро

در عزلت‌زدم‌کز خلق لختی واکشم خود را

Надонистам ки доман аз ҳавас чидан дукон дорад

ندانستم‌که دامن از هوس چیدن دکان دارد

Чароғи хомшм , ғам нестгар оҳӣ зиён кардам

چراغ خامشم‌، غم نیست‌ گر آهی زیان‌ کردم

Нафаси дуздӣданам дар олами дигар фиғон дорад

نفس دزدیدنم در عالم دیگر فغان دارد

зи боли афшонии сози шарар овоз ме ояд

ز بال‌افشانی ساز شرر آواز می‌آید

Ки ӣнҷогар ҳама сангаст доман бар миён дорад

که اینجا گر همه سنگ است دامن بر میان دارد

Наёяд забти оҳ аз дил ба гулзори тамошоят

نیاید ضبط آه از دل به‌ گلزار تماشایت

Ки онҷогар ҳама ойӣнааст об равон дорад

که آنجا گر همه آیینه است آب روان دارد

Ҳадаф бояд шудан чун булбулони моро дар ин гулшан

هدف باید شدن چون بلبلان ما را در این‌ گلشن

Ки ҳар шохаш чу буии гули хадангӣ дар камон дорад

که ‌هر شاخش چو بوی‌گل خدنگی ‌در کمان دارد

Ба бахти худ чаҳ созад ошиқи мискин ки он бдхў

به‌بخت خود چه‌سازد عاشق‌مسکین‌که‌آن بدخو

Саропо улфатаст аммо дил номеҳрбон дорад

سراپا الفت است امّا دل نامهربان دارد

Ба ранги оташ ёқӯт нопидост дӯди ман

به رنگ آتش یاقوت ناپیداست دود من

Ба ҳайрати рафтаи шавқати аҷаби забт Аннан дорад

به حیرت رفتهٔ شوقت عجب ضبط عنان دارد

зи хўдкомии буруни о , бе ниёзи халқи шӯи бедил

ز خودکامی برون آ، بی‌نیاز خلق شو بیدل

Ки авҷи қасри ҳимматҳо ҳамин як нардбон дорад

که اوج قصر همّتها همین یک نردبان دارد