Қумоши ранги зи бас беҳиҷоб ме бофанд

قماش رنگ ز بس بی‌حجاب می‌بافند

Ба рӯй гули з даридан ниқоб ме бофанд

به روی ‌گل ز دریدن نقاب می‌بافند

Мабош мункири асрори синаи чокии мо

مباش منکر اسرار سینه‌ چاکی ما

Ба коргоҳи саҳар офтоб ме бофанд

به‌ کارگاه سحر آفتاب می‌بافند

зи захми теғи ҳаводиси тавон шудани эмин

ز زخم تیغ حوادث توان شدن ایمن

Ба ҷавшанӣ ки зи мавҷ шароб ме бофанд

به جوشنی‌ که ز موج شراب می‌بافند

Ба як нафаси сар бемағз мехӯрд бар санг

به یک نفس سر بی مغز می‌خورد بر سنگ

Ҷудои зи пашми кулоҳ ҳубоб ме бофанд

جدا ز پشم‌ کلاه حباب می‌بافند

Дарин чаман ки ҳавои доғ шабнам ороӣаст

درین چمن ‌که هوا داغ شبنم‌ آراییست

Тасаллӣӣ ба ҳазор изтироб ме бофанд

تسلّیی به هزار اضطراب می‌بافند

Ту хоҳи марги шимури хоҳи зиндагии андеш

تو خواه مرگ شمر خواه زندگی اندیش

Ҳамин ба табъи каттон моҳтоб ме бофанд

همین به طبع ‌کتان ماهتاب می‌بافند

Крости тоби расоеи баҳси фурсати умр

کراست تاب رسایی بحث فرصت عمر

Гусастааст нафас то ҷавоб ме бофанд

گسسته است نفس تا جواب می‌بافند

Тавон шинохти зи борӣки ришии анфос

توان شناخت ز باریک‌ریشی انفاس

Ки дар қаламрав ҳастӣ чаҳ боб ме бофанд

که در قلمرو هستی چه باب می‌بافند

Кабоб шуд адами мо з тӯҳмат ҳастӣ

کباب شد عدم ما ز تهمت هستی

Бар оташӣ ки надорем об ме бофанд

بر آتشی‌ که نداریم آب می‌بافند

з гуфт вгў ба ғуборами назари матни бедил

ز گفت‌وگو به غبارم نظر متن بیدل

Ки баҳри чашми зи афсона хоб ме бофанд

که بهر چشم ز افسانه خواب می‌بافند