Ёрб чаҳ сон кунам ба ҳавои дуои баланд
یارب چهسانکنم به هوای دعا بلند
Дастӣ ки нест чун мижаи ҷуз бар қафои баланд
دستی که نیست چون مژه جز بر قفا بلند
Сад Нитсаатон тиҳӣ шудам аз худ вале чаҳ суд
صد نیستان تهی شدم از خود ولی چه سود
Ҳўиӣ накард гардан аз ин кӯчаҳо баланд
هویی نکرد گردن از اینکوچهها بلند
Аҷзами ризои надод ба раъноеи кулоҳ
عجزم رضا نداد به رعنایی کلاه
Гаштами ҳамон чу обила дар зери пои баланд
گشتم همان چو آبله در زیر پا بلند
Аз бскаҳи шарми доштам аз ёди қоматаш
از بسکه شرم داشتم از یاد قامتش
Дили шишаҳо шикаст ва накардам садои баланд
دل شیشهها شکست و نکردم صدا بلند
Арзи асар , нишонаи офот гаштан аст
عرض اثر، نشانهٔ آفات گشتن است
Ҷамъияти азсрӣ ки нашуд ҳеҷ ҷои баланд
جمعیت ازسریکه نشد هیچ جا بلند
Кулуфт навой дардисари ҳечкас на ем
کلفت نوای دردسر هیچکس نهایم
Дар пардаҳои хомшии овози мо баланд
در پردههای خامشی آواز ما بلند
Соғар ба тоқи ҳиммати Мансур май кашем
ساغر به طاق همت منصور میکشیم
Бар дӯши мо сиррӣаст згрдни ҷудои баланд
بر دوش ما سری است زگردن جدا بلند
Ҷузи гирди эҳтиёҷ ки нанг тнзаҳ аст
جز گرد احتیاج که ننگ تنزّه است
Мавҷӣ наёфтем дроби бақои баланд
موجی نیافتیم درآب بقا بلند
Хат бар замини каш , аз ҳаваси хоми сбркн
خط بر زمین کش، از هوس خام صبرکن
Девор эътибор шавад то куҷои баланд
دیوار اعتبار شود تا کجا بلند
Дар эҳтиёҷ бар дар бегонаи хоки шӯ
در احتیاج بر در بیگانه خاک شو
Аммо макун нзрбаҳи рухи ошнои баланд
اما مکن نظربه رخ آشنا بلند
Ишқ аз мизоҷ дун накунад тӯҳмати ҳавас
عشق از مزاج دون نکند تهمت هوس
Дар хонаҳои паст нагардад ҳавои баланд
در خانههای پست نگردد هوا بلند
Бедили зи бас ки мунфаил арз ҳастӣ ем
بیدل ز بس که منفعل عرض هستیایم
Сар мекунад арақи зи гиребони мо баланд
سر میکند عرق ز گریبان ما بلند