Гардӣ дигар нашуд зи ман норасои баланд

گردی دگر نشد ز من نارسا بلند

Ҳўиии магар чу набз кунам бисдои баланд

هویی مگر چو نبض‌ کنم بیصدا بلند

Бунёди аҷзу даъвии иззат ҷунун кист

بنیاد عجز و دعوی عزّت جنون‌کیست

Мӯ , сарбаланд нест шавад то куҷои баланд

مو، سربلند نیست شود تا کجا بلند

Кам ҳимматӣ ба сози фироқам вафо накард

کم‌همّتی به ساز فراغم وفا نکرد

Доман наёфтам ба даризоии пои баланд

دامن نیافتم به درازای پا بلند

Аз на фалак дареғ макун чини доманӣ

از نُه فلک دریغ مکن چین دامنی

Як зинаи вор аз ҳамаи манзари брои баланд

یک زینه‌وار از همه منظر برآ بلند

Давраст хоби қофила аз маънии раҳил

دور است خواب قافله از معنی رحیل

Варна намешуд ӣнҳамаи бонг даро баланд

ورنه نمی‌شد اینهمه بانگ درا بلند

Перии дукони нолаи мо гарм дошта сет

پیری دکان نالهٔ ما گرم داشته‌ست

Нарх Асост дархури қади дўтои баланд

نرخ عصاست درخور قد دوتا بلند

Халқи ҷаҳон ҷунун зада бе бизоъатии сет

خلق جهان جنون‌زدهٔ بی‌بضاعتی‌ست

Азкосаҳи тиҳии сети хурӯши гадои баланд

ازکاسهٔ تهی‌ست خروش گدا بلند

Фитрати муҳӣт на фалак обгун шавад

فطرت محیط نه فلک آبگون شود

Гар ворасӣами обила пастаст ё баланд

گر وارسیم آبله پست است یا بلند

Мо бихўдони тазаллуми ҳасрат куҷо барем

ما بیخودان تظلم حسرت‌ کجا بریم

Дасти ғариқ ишқ нашуд ҳеҷ ҷои баланд

دست غریق عشق نشد هیچ جا بلند

Чун нақши пои зи бас ки нгўнбхт фитратем

چون نقش پا ز بس که نگونبخت فطرتیم

Мижгон намешавад ба тамошои мо баланд

مژگان نمی‌شود به تماشای ما بلند

Пастии макаши зи чатр кӣу дастгоҳи ҷам

پستی مکش ز چتر کی و دستگاه جم

Як пушт пой бигузар аз ин дастҳо баланд

یک پشت پای بگذر از این دستها بلند

Бедили магари ту даргузарӣ варна пеши мо

بیدل مگر تو درگذری ورنه پیش ما

Дарёст беканору пули муддаои баланд

دریاست بی‌کنار و پل مدّعا بلند