Чашми вокрдм ба хеш аммо зи оғӯши шарор
چشم واکردم به خویش، اما ز آغوش شرار
Ғӯта хӯрдам дар дами хоби фаромӯши шарор
غوطه خوردم در دم خواب فراموش شرار
Аз шикваи оҳи ъолмсўзи ман ғофил мабош
شد نظرواکردنی، خواب فراموش شرار
Гулханӣ хобидааст ӣнҷо дар оғӯши шарор
لغزش پای نگاهی داشت، مدهوش شرار
Фурсат ҳастӣ кушоду басти чашмӣ беш нест
فرصت هستی، گشاد و بست چشمی بیش نیست
Ин шабистон равшанаст аз шамъи хомӯши шарор
این شبستان روشن است از شمع خاموش شرار
Бо ҳама кам фурсатии деги амлҳо пухта ем
با همه کمفرصتی، دیگ املها پختهایم
Барқи ҳушии кӯкаи брдорбми сарпӯши шарор
برق هوشی کو؟ که برداربم سرپوش شرار
Нест субҳ ҳастӣ мо тӯҳмат олуд нафас
نیست صبح هستی ما تهمتآلود نفس
Дӯди натавонад шудани хати биногваши шарор
دود نتواند شدن خط بناگوش شرار
Кисват дигар надорад хиҷлати урёни танӣ
کسوت دیگر ندارد خجلت عریانتنی
намедиҳад пӯшидани чашм аз бару дӯши шарор
میدهد پوشیدن چشم از بر و دوش شرار
Доғи найрангам ки дар андешаи рамзи фано
داغ نیرنگم که در اندیشهٔ رمز فنا،
Мунтазир ман будам ва гуфтанд дар гӯши шарор
منتظر من بودم و گفتند در گوش شرار
Як дили ӣнҷои ғофил аз шавқ ту натавон ёфтан
یک دل اینجا غافل از شوق تو نتوان یافتن
Санг ҳам дорад ҳамон хмхонаҳи ҷӯши шарор
سنگ هم دارد همان خمخانهٔ جوش شرار
Соқии ин маҳфили ибрати зи баси кмФрстии сет
ساقی این محفل عبرت، ز بس کمفرصتیست
намекашад соғари зи ранги рафтаи мадҳуши шарор
میکشد ساغر ز رنگ رفته، مدهوش شرار
Кӯи димоғи улфатӣ бо ин ва он пардохтан
کو دماغ الفتی با این و آن پرداختن
Каз димоғи хеши лабрезам чу оғӯши шарор
کز دماغ خویش لبریزم چو آغوش شرار
Нест осон аз тилисми хеши берун омадан
نیست آسان، از طلسم خویش بیرون آمدن
Бедили ӣнҷои маҳмил сангаст бар дӯши шарор
بیدل اینجا محمل سنگ است بر دوش شرار