эй дилати сайёди роз , аз лаби мадаи беруни нафас
ای دلت صیاد راز، از لب مده بیرون نفس
Каз хамӯшӣ ришта май бандад ба сад мазмуни нафас
کز خموشی رشته میبندد به صد مضمون نفس
Бо хаёл аз ҳасани маҳҷӯб ту натавон сохтан
با خیال از حسن محجوب تو نتوان ساختن
Ҳайратам дар дили магари ойӣнаи дуздад чун нафас
حیرتم در دل مگر آیینه دزدد چون نفس
Чашми махмури ту ҳар ҷои сархуш давр ҳаёст
چشم مخمور تو هر جا سرخوش دور حیاست
Нашъа хӯн карда сет дар ранг май гулгуни нафас
نشئه خون کردهست در رنگ می گلگون نفس
Табъи доноро хамӯшӣ ба ки гавҳар дар муҳӣт
طبع دانا را خموشی به که گوهر در محیط
Аз ҳубобӣ беш набӯд гар диҳад беруни нафас
از حبابی بیش نبود گر دهد بیرون نفس
То зи худдории буруни оеи тариқи дарди гир
تا ز خودداری برون آیی طریق درد گیر
Чун расад дар кӯча не мешавад маҳзуни нафас
چون رسد در کوچهٔ نی میشود محزون نفس
Соз ҳастӣ иқтизои даврӣ таҳқиқ дошт
ساز هستی اقتضای دوری تحقیق داشت
Мавҷро охир баровард аз дили Ҷайҳуни нафас
موج را آخر برآورد از دل جیحون نفس
Лофи иззат то куҷо бар бод иқболат диҳад
لاف عزت تا کجا بر باد اقبالت دهد
эй саҳари зин беш натавон барад бар гардуни нафас
ای سحر زین بیش نتوان برد بر گردون نفس
Ҷуз ба зери хоки овоз карам натавон шунид
جز به زیر خاک آواز کرم نتوان شنید
Ағниё аз бскаҳи дуздӣданад чун қоруни нафас
اغنیا از بسکه دزدیدند چون قارون نفس
Зиндагии пар ваҳшӣаст эй бихбр ҳушёр бош
زندگی پر وحشی است ای بیخبر هشیار باش
Баҳри тасхири ҳаво то кӣ кунад афсуни нафас
بهر تسخیر هوا تا کی کند افسون نفس
Дил мақомӣ нест конҷо лангар андозад касе
دل مقامی نیست کانجا لنگر اندازد کسی
Аз хаёли хона ойӣна бигузар чун нафас
از خیال خانهٔ آیینه بگذر چون نفس
Дард иншо мекунад касби камоли оҷизон
درد انشا میکند کسب کمال عاجزان
Мисраи оҳии сети бедил гар шавад мавзуни нафас
مصرع آهیست بیدل گر شود موزون نفس