Нараседӣ ба фаҳми худ раҳи азми дгргшо

نرسیدی به فهم خود، ره عزم دگر گشا

Ба ҷаҳонӣ ки нестӣ мижа барбанду дргшо

به جهانی که نیستی، مژه بربند و در گشا

Згронҷонии ?ут мбодкаҳ шавад нолаи мунфаил

ز گران‌جانی‌ات مباد که شود ناله منفعل

Ба ҷунуни сапанди зани паии минқори пргшо

به جنون سپند زن پی منقار پر گشا

Тапиши халқи пеши вапас на зъшқаст неи ҳавас

تپش خلق پیش و پس، نه ز عشق است نی هوس

Шрркоғзасту баси ту ҳам андаки нзргшо

شرر کاغذ است و بس، تو هم اندک نظر گشا

зи Фсрдни макаштарӣ ба фусунҳои офият

ز فسردن مکش تری به فسونهای عافیت

Ҳамагар мавҷи гавҳарӣ ба рамидани кмргшо

همه گر موج‌ گوهری، به رمیدن کمر گشا

Ба чаҳ фурсати вФокндгли тамкини фурӯшии ?ут

به چه فرصت وفا کند گل تمکین‌فروشی‌ات؟

Ба тамошои чашмакии зиҳи санги вшрргшо

به تماشای چشمکی، زه سنگ وشرر گشا

Саҳари нашъаи фитратии таҳи хок аз чаҳ ғифлатӣ

سحر نشئه فطرتی، ته خاک از چه غفلتی

Нафасии сарф ҷӯш кун зи хами чархи сргшо

نفسی صرف جوش کن، ز خم چرخ سر گشا

Ҳаваси ҷўъу шаҳватат шудаи доми мазаллатат

هوس جوع و شهوتت شده دام مذلتت

Агар аз навъи одамии зи худ афсори хргшо

اگر از نوع آدمی، ز خود افسار خر گشا

Адаб омӯз муҳаррамони лаб хушкӣаст бе баён

ادب‌آموز محرمان، لب خشکی است بی‌بیان

Ба муҳӣти ошно нае раги мавҷи гўҳргшо

به محیط آشنا نه‌ای، رگ موج‌گوهر گشا

Адабӣ то тасалсулат накунад шиша бе миллат

ادبی تا تسلسلت نکند شیشه بی‌ملت

Ки ба андоз қлқлт паре ҳаст пргшо

که به انداز قلقلت پریی هست پرگشا

Дил вдстӣ набастае ба чаҳ ғам дар шикаста Эй

دل و دستی نبسته‌ای به چه غم درشکسته‌ای؟

Ту ба роҳат нишастае гиреҳ инаст бргшо

تو به راهت نشسته‌ای، گره این است برگشا

Агар иншои бедилати зи ҳаловат нишон диҳад

اگر انشای بیدلت ز حلاوت نشان دهد

Шқӣ аз хома тарҳ кун дар Мисри шкргшо

شقی از خامه طرح کن، در مصر شکر گشا