Ба завқи гирди раҳат май дувуми саросари боғ
به ذوق گرد رهت میدوم سراسر باغ
зи буии гули намакӣ май занам ба захми димоғ
ز بوی گل نمکی میزنم به زخم دماغ
Сазад ки бихўдӣ ам бахшад аз баҳори суроғ
سزد که بیخودیام بخشد از بهار سراغ
Пай шикастани рангӣ расидааст ба боғ
پی شکستن رنگی رسیده است به باغ
Ба фикри офият аз сар гузаштаам лекин
به فکر عافیت از سر گذشتهام لیکن
Чу шамъ ёфтаам зибри пои хубаши суроғ
چو شمع یافتهام زبر پای خوبش سراغ
Ҳазор ҷилва зиён кардаам зи бихбрӣ
هزار جلوه زیان کردهام ز بیخبری
Чаҳ рангҳо ки нарафта сет аз кафи саббоғ
چه رنگها که نرفتهست از کف صبّاغ
зи нақди айши ҷунуни ёси меҳр ҷом мапурс
ز نقد عیش جنون یاس مهر جام مپرس
Ба ғайр доғ меӣ нест дар пиёлаи доғ
به غیر داغ میی نیست در پیالهٔ داغ
Ба олимӣ ки сухани доғ беривоҷӣ ҳост
به عالمی که سخن داغ بیرواجیهاست
Чу ғунча бар лаби хомӯш чидаем димоғ
چو غنچه بر لب خاموش چیدهایم دماغ
Дар офтоби яқини чарху анҷумаш адам аст
در آفتاب یقین چرخ و انجمش عدم است
Чу шаби гумони ту товуси баста бар пари зоғ
چو شب گمان تو طاووس بسته بر پر زاغ
Фузулии ту муқобили писанд яктое аст
فضولی تو مقابل پسند یکتایی است
Мабод ҷилваи таҳқиқи кас ба оинаи доғ
مباد جلوهٔ تحقیق کس به آینه داغ
Чароғи раҳгузари бод дар наме гирад
چراغ رهگذر باد در نمیگیرد
Дарин чаман чиқадр саъии лолаи сӯхти димоғ
درین چمن چقدر سعی لاله سوخت دماغ
зи даври чархи дарин анҷуман ки дорад бод
ز دور چرخ درین انجمن که دارد باد
Ба ҳуш бош ки мисатон шикастаанд аёғ
به هوش باش که مستان شکستهاند ایاغ
Чаҳ кӯрӣаст ки хафоаши тинатони далел
چه کوری است که خفاش طینتان دلیل
Ба сайри хона хуршед мебаранд чароғ
به سیر خانهٔ خورشید میبرند چراغ
Ғубори олами андеша кӣам бедил
غبار عالم اندیشهٔ کیام بیدل
Ки дорам аз чамани эътибори ранги фироқ
که دارم از چمن اعتبار رنگ فراغ