Бесамарӣ ҳисор шуд дар чамани умеди мо

بی‌ثمری حصار شد در چمن امید ما

Турраи амн шона зад сояи барги беди мо

طرهٔ امن شانه‌ زد سایهٔ برگ بید ما

Оинаи дории фанои ноз ҳавас наме кашад

آینه‌داری فنا ناز هوس نمی‌کشد

Хат ба рақам кашидаанд аз варақи сифеди мо

خط به رقم کشیده‌اند از ورق سفید ما

Дардисари ҷаҳони ранги дархур донишасту бас

دردسر جهان رنگ، درخور دانش است و بس

Нест ба касби офияти ғайриҷунуни муфиди мо

نیست به کسب عافیت غیر جنون مفید ما

Даъвии эҳтиёҷи пучи хиҷлати саъй кас мабод

دعوی احتیاج پوچ، خجلت سعی کس مباد

Қуфли ҷаҳон бедарӣ занг зад азклиди мо

قفل جهان بی‌دری، زنگ زد از کلید ما

Ибрати чашми бсмлим , пардаи фақри мо мдр

عبرت چشم بسملیم‌، پردهٔ فقر ما مدر

Остараст абраи халъати рӯзи иди мо

آستر است ابرهٔ خلعت روز عید ما

Гар фиканд табассумати гул ба мазори ошиқон

گر فکند تبسمت گل به مزار عاشقان

Боли сҳркшди нафаси азкФни шаҳиди мо

بال سحر کشد نفس از کفن شهید ما

Нест чу илтифоти дили майкадаи таъаллуқӣ

نیست چو التفات دل، میکدهٔ تعلقی

Обилаи пое нафас шуд қадаҳ набед мо

آبله‌پایی نفس شد قدح نبید ما

Рбшаҳ тухм ваҳдатем аз так впўии момпрс

ربشهٔ تخم وحدتیم، از تک‌وپوی ما مپرس

Сарфи ҳазор ҷодааст манзили нопадиди мо

صرف هزار جاده است، منزل ناپدید ما

Хок мазор ибратем , пардаи сози ғайритим

خاک مزار عبرتیم، پردهٔ ساز غیرتیم

Захма ба барқ мезанад мумтаҳани ншиди мо

زخمه به برق می‌زند، ممتحن نشید ما

Бедили азин кафи ғборкзи дили хок ҷуста ем

بیدل از این کف غبار کز دل خاک جسته‌ایم

Парда дар таҳайюраст , гуфт ту ва шунид мо

پرده‌درِ تحیر است، گفت تو و شنید ما