Қисса девонагон дорад саросар нома ам

قصهٔ دیوانگان دارد سراسر نامه‌ام

наметаровад шӯри занҷир аз срир хома ам

می‌تراود شور زنجیر از صریر خامه‌ام

Деги зуҳдӣ дар адабгоҳ хамӯшӣ пухта ам

دیگ زهدی در ادبگاه خموشی پخته‌ام

Зибри сарпӯши ҳубоб аз гунбад ъамома ам

زبر سرپوش حباب از گنبد عمامه‌ام

Дар фироқати хостами дарди дилӣ иншо кунам

در فراقت خواستم درد دلی انشا کنم

Ҷӯш зад хӯни пардаҳои дидаи ашк аз нома ам

جوش زد خون پرده‌های دیده اشک از نامه‌ام

Машқ роҳат нест мижгонӣ ки май орми баҳам

مشق راحت نیست مژگانی‌ که می‌آرم بهم

Берахт хат мекашад бар лавҳ ҳастӣ хома ам

بی‌رخت خط می‌کشد بر لوح هستی خامه‌ام

Тоқати шӯри димоғ ман надорад коинот

طاقت شور دماغ من ندارد کاینات

намезанад оташ ба олами гармӣ ҳангома ам

می‌زند آتش به عالم گرمی هنگامه‌ام

Барнаме дорад димоғи ваҳдатами ранги дуе

برنمی‌دارد دماغ وحدتم رنگ دویی

Ғунча сон кардааст буии худ муаттар шома ам

غنچه سان کرده‌است بوی خود معطر شامه‌ام

Маънӣам аҷзои бирнгии сети бедил чун ҳубоб

معنی‌ام اجزای بیرنگی‌ست بیدل چون حباب

ӣнқадарҳо шухӣ изҳор дорад хома ам

اینقدرها شوخی اظهار دارد خامه‌ام