Дӯш чун неи сатр дардӣ мечакид аз хома ам

دوش چون نی سطر دردی می‌چکید از خامه‌ام

Нола ҳо хоҳад пар ифшоанд азгшод нома ам

ناله‌ها خواهد پر افشاند ازگشاد نامه‌ام

Шамъро ҷуз сӯхтани оинаи дор ҳуш нест

شمع را جز سوختن آینه‌دار هوش نیست

Пунба гӯшаст яксар сӯзи ин ҳангома ам

پنبهٔ گوشست یکسر سوز این هنگامه‌ام

То ба кӣ бошад ҳаваси мҳўкшокшҳои ноз

تا به‌ کی باشد هوس محوکشاکشهای ناز

Доғ кард андешаи раду қабул омма ам

داغ‌کرد اندیشهٔ رد و قبول عامه‌ام

Қадари доне дар бисоти имтиёз даҳр нест

قدر دانی در بساط امتیاز دهر نیست

Варна ман дар мактаб бедонишӣ аллома ам

ورنه من در مکتب بی‌دانشی علامه‌ام

Пеши ман на осмон пашмӣ надорад дрклоаҳ

پیش من نه آسمان پشمی ندارد درکلاه

намедиҳад зоҳиди фиреби исмат ъамома ам

می‌دهد زاهد فریب عصمت عمامه‌ام

Лавҳи имкон дар хур болидан нутқам набӯд

لوح امکان در خور بالیدن نطقم نبود

Фикри маънӣҳои нозук кард на?ил хома ам

فکر معنیهای نازک کرد نال خامه‌ام

То ба кӣ пӯшади нафаси урёни танӣҳои маро

تا به‌کی پوشد نفس عریان تنیهای مرا

Бештар чун субҳи ранг хок дорад ҷома ам

بیشتر چون صبح رنگ خاک دارد جامه‌ام

Бедил аз Юсуфи димоғ бениёз ман пураст

بیدل از یوسف دماغ بی‌نیاز من پراست

Инфеъоли буи пероҳан надорад шома ам

انفعال بوی پیراهن ندارد شامه‌ام