Таҳайюри матлаъии срзд чу субҳ аз хештан рафтам

تحیر مطلعی سرزد چو صبح‌ از خویشتن رفتم

намедонам ки омад дар хаёли ман ки ман рафтам

نمی‌دانم‌ که آمد در خیال من‌ که من رفتم

Садои соғари улфати ҷунуни кайфияти сети ӣнҷо

صدای ساغر الفت جنون کیفیت‌ست اینجا

Лаб ӯ то ба ҳарф омад ман аз худ чун сухан рафтам

لب او تا به حرف آمد من از خود چون سخن رفتم

Шабам бар бистари гули ёд ӯ гирданд паҳлуе

شبم بر بستر گل یاد او گرداند پهلویی

Тапидам он қадр бар худ ки берун аз чаман рафтам

تپیدم آنقدر بر خود که بیرون از چمن رفتم

зи базм ӯ чаҳ имконаст чун шамъами бурун рафтан

ز بزم او چه امکانست چون شمعم برون رفتن

Агар аз хеш ҳам рафтам ба дӯш сӯхтан рафтам

اگر از خویش هم رفتم به دوش سوختن رفتم

Буруни лафз мумкин нест сайри олами маънӣ

برون لفظ ممکن نیست سیر عالم معنی

Ба урёнии расидам то дарун перҳан рафтам

به عریانی رسیدم تا درون پیرهن رفتم

Тамизи ваҳдатам аз гирди касрат бар наме орад

تمیز وحدتم از گرد کثرت بر نمی‌آرد

Ба хилвати ҳам ҳамон пиндоштам дар анҷуман рафтам

به خلوت هم همان پنداشتم در انجمن رفتم

Дарин гулшан ки сайри рангу буи худсарӣ дорад

درین گلشن که سیر رنگ و بوی خودسری دارد

Ҷаҳонӣ омад аммо ман зи ёд омадан рафтам

جهانی آمد اما من ز یاد آمدن رفتم

Надорам ҷузи Фзўлиҳои роҳати доғи маҳрӯмӣ

ندارم جز فضولیهای راحت داغ محرومی

Ба хоки тира чун шамъ аз мижа бар ҳам задан рафтам

به خاک تیره چون شمع از مژه بر هم زدن رفتم

Ба қадар лоф ҳастӣ буд сомони фанои ӣнҷо

به قدر لاف هستی بود سامان فنا اینجا

Нафаси як умр бар ҳам ёфтам то дар кафан рафтам

نفس یک عمر بر هم یافتم تا در کفن رفتم

Ба асботш ҷигар хӯрдам ба нафии худ дили афшурдам

به اثباتش جگر خوردم به نفی خود دل افشردم

зи маънӣ чун асари барадам на ӯ омад на ман рафтам

ز معنی چون اثر بردم نه او آمد نه من رفتم

Чу гардун умрҳо шуд боли ваҳшат май занами бедил

چو گردون عمرها شد بال وحشت می‌زنم بیدل

Нарафтам охир аз худ ҳар қадар аз хештан рафтам

نرفتم آخر از خود هر قدر از خویشتن رفتم