Дӯши густох ба назора ҷонон рафтам

دوش ‌گستاخ به نظارهٔ جانان رفتم

Ҷилваи чандон ба арақ зад ки ба тӯфон рафтам

جلوه چندان به عرق زد که به توفان رفتم

Сайри ин анҷуманам омад ва рафт сҳрост

سیر این انجمنم آمد و رفت سحراست

Як нафаси номдаҳи сад захм намоён рафтам

یک نفس نامده صد زخم نمایان رفتم

Файзи урён танӣам халъат саҳро бахшед

فیض عریان تنی‌ام خلعت صحرا بخشید

Ҷайби шавқи онҳама во шуд ки ба домон рафтам

جیب شوق آنهمه وا شد که به‌ دامان رفتم

Бе нишонеи асарами оинаи буии гулам

بی نشانی اثرم آینهٔ بوی ‌گلم

Ранг шуд кисвати ман коинҳмаҳ урён рафтам

رنگ شد کسوت من ‌کاینهمه عریان رفتم

Беш азин саъй замингир хамӯшӣ чаҳ кунад

بیش ازین سعی زمینگیر خموشی چه ‌کند

То ба ҷое ки нафас монад з ҷавлон рафтам

تا به جایی ‌که نفس ماند ز جولان رفتم

Фикри худ буд ҳамон хилвати таҳқиқи висол

فکر خود بود همان خلوت تحقیق وصال

То ба домони ту аз роҳ гиребон рафтам

تا به دامان تو از راه‌ گریبان رفتم

Чиқадр коғаз оташ задаам доғ ту дошт

چقدر کاغذ آتش زده‌ام داغ تو داشت

Ки зи худ низ ба сомон чироғон рафтам

که ز خود نیز به سامان چراغان رفتم

Тапиши дили саҳарии буи гулӣ ме оварад

تپش دل سحری بوی ‌گلی می‌آورد

Рафтам аз хеш надонам ба чаҳ унвон рафтам

رفتم از خویش ندانم به چه عنوان رفتم

Боядам то абад аз худ ба хаёлаш рафтан

بایدم تا ابد از خود به خیالش رفتن

Ёрб аз баҳр чаҳ онҷои ман ҳайрон рафтам

یارب از بهر چه آنجا من حیران رفتم

Нигаҳи дида қурбонӣам аз шавқ мапурс

نگه‌دیدهٔ قربانی‌ام از شوق مپرس

Сари он ҷилва раҳе дошт ки пинҳон рафтам

سر آن جلوه رهی داشت ‌که پنهان رفتم

Ҷуръат по напасандед тавофи чаманаш

جرأت پا نپسندید طواف چمنش

Ҳайратами ранги адаби рехт ба мижгон рафтам

حیرتم رنگ ادب ریخت به مژگان رفتم

Хиҷлат нашаву намоям ба адам ёд омад

خجلت نشو و نمایم به عدم یاد آمد

Ранги нокардаи гул аз чеҳра имкон рафтам

رنگ ناکرده گل از چهرهٔ امکان رفتم

Пои пар обила шуд дасти таъассуфи бедил

پای پر آبله شد دست تأسف بیدل

Бскаҳ аз водии умед пушаймон рафтам

بسکه از وادی امید پشیمان رفتم