Кафи хокистарӣ май ҷӯшами азхўди пок май гирдам

کف خاکستری می‌جوشم ازخود پاک می‌گردم

Чу оташ то броим аз сиёҳии хок май гирдам

چو آتش تا برآیم از سیاهی خاک می‌گردم

Шарори фитрати ман ғӯри ин ва он наме хоҳад

شرار فطرت من غور این و آن نمی‌خواهد

Ба гулшан май расмгар муҳаррами хошок май гирдам

به گلشن می‌رسم گر محرم خاشاک می‌گردم

Дарин саҳро ба ҷустуҷӯии ҳасан бе нишони рангӣ

درین صحرا به جستجوی حسن بی‌نشان رنگی

Чу фаҳми худ буруни олами идрок май гирдам

چو فهم خود برون عالم ادراک می‌گردم

Шикори афкан ба дарди изтироби ман чаҳ пардозад

شکار افکن به درد اضطراب من چه پردازد

Нами ашкӣ ба чашмии ҳалқаи фитрок май гирдам

نم اشکی به چشمی حلقهٔ فتراک می‌گردم

Ватан дар пеш дорам лек агар нӯшӣ ба ёд ояд

وطن در پیش دارم لیک اگر نوشی به یاد آید

зи талхиҳои миннати ҳуққаи тирёк май гирдам

ز تلخی‌های منت حقهٔ تریاک می‌گردم

Иҷобати сад саҳар механдад аз дасти дуои ман

اجابت صد سحر می‌خندد از دست دعای من

Ки ман дарди дилӣ дар синаҳои чок май гирдам

که من درد دلی در سینه‌های چاک می‌گردم

Дами субҳи изтироби шуълаҳои шамъ ме болад

دم صبح اضطراب شعله‌های شمع می‌بالد

Туро май байнам ва бар қатли худ бибок май гирдам

ترا می‌بینم و بر قتل خود بیباک می‌گردم

Димоғи ҳиммати ман нози кӯшиш барнаме дорад

دماغ همت من ناز کوشش برنمی‌دارد

Дамии гирди сарат май гирдаму афлок май гирдам

دمی‌گرد سرت می‌گردم و افلاک می‌گردم

Басомони баҳор аз ман ба ҷузи ибрат чаҳ ме чӣанд

بسامان بهار از من به جز عبرت چه می‌چیند

Гиребон май дирами гул май фурушами хок май гирдам

گریبان می‌درم گل می‌فروشم خاک می‌گردم

Бубинами токҷо маҳвам кунад шарми тамошоят

ببینم تاکجا محوم‌ کند شرم تماشایت

зи худ бо ҳар арақи миқдори рангии пок май гирдам

ز خود با هر عرق مقدار رنگی پاک می‌گردم

Ба зери хоки ҳам фориғ неам аз май кашии бедил

به زیر خاک هم فارغ نی‌ام از می‌کشی بیدل

Хумсатон дар бағал чун решаҳои ток май гирдам

خمستان در بغل چون ریشه‌های تاک می‌گردم