Чашм во кардам ба чандини рангу бӯ соғар задам

چشم وا کردم به چندین رنگ و بو ساغر زدم

Аз мижаи тарафи ниқоб ҳар ду олам бар задам

از مژه طرف نقاب هر دو عالم بر زدم

Сози парвозӣ дигар зини домгоҳми рӯи надод

ساز پروازی دگر زین دامگاهم رو نداد

Чун нафас аз даст бар ҳам судаи бол ва пар задам

چون نفس از دست بر هم سوده بال و پر زدم

Фурсат ҳастӣ варақи гардонданӣ дигар надошт

فرصت هستی ورق ‌گرداندنی دیگر نداشت

Ин қадарҳо бас ки мижгонӣ ба якдигар задам

این قدرها بس که مژگانی به یکدیگر زدم

Ҳосил дил нест ҷузи даст аз ҷаҳон бардоштан

حاصل دل نیست جز دست از جهان برداشتن

Интихобӣ буд навмидии казин дафтар задам

انتخابی بود نومیدی کزین دفتر زدم

Хўдгдозиҳо насими муждаи дидор буд

خودگدازی‌ها نسیم مژدهٔ دیدار بود

Сӯхтами чандон ки бар ойӣна хокистар задам

سوختم چندان ‌که بر آیینه خاکستر زدم

Дод перии ваҳшат аз кулуфт сарой ҳастӣ ам

داد پیری وحشت از کلفت سرای هستی‌ام

Қомат аз бори ҳавас то ҳалқа шуд бар дар задам

قامت از بار هوس تا حلقه شد بر در زدم

То қаноат шуд кафили нашъаи осӯдагӣ

تا قناعت شد کفیل نشئهٔ آسودگی

Ҷамъ гардид обрӯи чандон ки ман соғар задам

جمع ‌گردید آبرو چندان ‌که من ساغر زدم

Шабнам ман монад хилватпарвар табъи ҳаво

شبنم من ماند خلوت‌پرور طبع هوا

Аз хиҷолати нақши обии доштам камтар задам

از خجالت نقش آبی داشتم‌ کمتر زدم

Маърифат дар фикри кор нестӣ афтоданаст

معرفت در فکر کار نیستی افتادنست

Сайри ҷайб зарра кардам офтобӣ сар задам

سیر جیب ذره‌ کردم آفتابی سر زدم

Гирдам аз авҷи кулоҳ бе нишонеи ҳам гузашт

گردم از اوج کلاه بی‌نشانی هم گذشت

Як шикасти ранггар чун субҳи доман бар задам

یک شکست رنگ ‌گر چون صبح دامن بر زدم

Қобили дарди ту гаштан дошт сад дарёи гудоз

قابل درد تو گشتن داشت صد دریا گداز

Об гардидам зи шарму фоли чашмӣ тар задам

آب‌ گردیدم ز شرم و فال چشمی تر زدم

Бедил аз афсурдагони ҳайратам , тадбир чист ?

بیدل از افسردگان حیرتم‌، تدبیر چیست‌؟

Гар ҳама дарё кашидам соғар кавсар задам

گر همه دریا کشیدم ساغر کوثر زدم