Ба зӯри шуълаи овози ҳасрати гарми рафторам

به زور شعلهٔ آواز حسرت‌ گرم رفتارم

Чу шамъ аз нотавонии бол парвозаст минқорам

چو شمع از ناتوانی بال پرواز است منقارم

Агар чаҳ буи гул дорад зи ман дарси сбкрўҳӣ

اگر چه بوی‌ گل دارد ز من درس سبکروحی

Ҳамон чун оҳ бар ойӣнаи дилҳо гронборм

همان چون آه بر آیینهٔ دلها گرانبارم

зи тарки ҳарзаи гардӣ маҳв шуд пасту баланди ман

ز ترک هرزه‌ گردی محو شد پست و بلند من

Ба ранги мавҷ гавҳар орамидан кард ҳамворам

به رنگ موج‌ گوهر آرمیدن‌ کرد هموارم

Чаҳ миқдори анҷумани пардози хиҷлат боядам бӯдан

چه مقدار انجمن پرداز خجلت بایدم بودن

Ки олами хона ойӣнааст ва ман нафаси ворам

که عالم خانهٔ آیینه است و من نفس وارم

Шикаст аз сайл напазирад баннои хонаи ҳайрат

شکست از سیل نپذیرد بنای خانهٔ حیرت

намеуфтад ба зӯри об чун ойӣнаи деворам

نمی‌افتد به زور آب چون آیینه دیوارم

Касе ҷузи мунтаҳии мазмуни унвонам наме фаҳмад

کسی جز منتهی مضمون عنوانم نمی‌فهمد

Ба сар дорад зи манзили меҳр ҳамчун ҷодаи тӯморам

به سر دارد ز منزل مهر همچون جاده طومارم

Ба дил ҳар донае аз решаи худ домҳо дорад

به دل هر دانه‌ای از ریشهٔ خود دامها دارد

Мабодои сари буруни оради зи ҷайби сбҳаҳи зуннорам

مبادا سر برون آرد ز جیب سبحه زنارم

Банноӣ нақш поем дар замини хоксориҳо

بنای نقش پایم در زمین خاکساریها

Ки аз афтодагӣ бо соя ҳамдӯшаст деворам

که از افتادگی با سایه همدوش است دیوارم

зи ҳол рафтагон шуд ғифлатами ойӣнаи бениш

ز حال رفتگان شد غفلتم آیینهٔ بینش

Ба чашми нақш ҳамчун ҷодаи хобидаи бедорам

به چشم نقش همچون جادهٔ خوابیده بیدارم

зи шарми айби худ чашм аз ҳунари бардоштами бпдл

ز شرم عیب خود چشم از هنر برداشتم بپدل

Ки чун товуси пой хубаш бошад хори гулзорам

که چون طاووس پای خوبش باشد خار گلزارم