Бо саҳар рабтӣ надорад шоми мо

با سحر ربطی ندارد شام ما

Фориғаст аз соф , дарди ҷоми мо

فارغ است از صاف‌، دُردِ جام ما

Дил ба тўФи хоки кӯе баста ем

دل به طوفِ خاکِ کویی بسته‌ایم

Ткмаҳ дорад ҷомаи эҳроми мо

تکمه دارد جامهٔ احرام ما

Гурбаи имшаби ҳасрат рӯй ки дошт

گریه امشب حسرتِ روی که داشت؟

Равғани гули бахт аз бодоми мо

روغن گل ریخت از بادام ما

Аз амли дилро мсхркрдаҳ ем

از امل دل را مسخر کرده‌ایم

Пухта меҷӯшад хаёли хоми мо

پخته می‌جوشد خیال خام ما

Дар ҳақи инсофи абнои замон

در حق انصاف ابنای زمان

Дод таҳсин медиҳад дашноми мо

دادِ تحسین می‌دهد دشنامِ ما

Бар ҳарифон аз хамӯшӣ ғолибем

بر حریفان از خموشی غالبیم

Гар набошад баҳси мо илзоми мо

گر نباشد بحث ما الزام ما

Зини чамани тсўирсбҳӣ гул накард

زین چمن تصویر صبحی گل نکرد

Бенафастар аз ҳавои боми мо

بی‌نفس‌تر از هوای بام ما

Дархури ризқи муқаддар зинда ем

درخورِ رزقِ مقدر زنده‌ایم

Решаи ин дона дорад доми мо

ریشهٔ این دانه دارد دام ما

Фқрморо шуҳра офоқ кард

فقر، ما را شهرهٔ آفاق کرد

Кӯс зад дар бе нигинии номи мо

کوس زد در بی‌نگینی نام ما

Барнаме ояд зи ташвиши кусуф

برنمی‌آید ز تشویشِ کسوف

Офтоби кишвари айёми мо

آفتابِ کشورِ ایامِ ما

Нури маънӣ аз тзъ бохтем

نور معنی از تصنع باختیم

Хона торикаст азглҷоми мо

خانه تاریک است از گلجام ما

Ғайри Роми дркорўон барқ нест

غیرِ رم در کاروانِ برق نیست

Як хатаст оғоз то анҷоми мо

یک خط است آغاز تا انجام ما

Нома бар боли таҳайюр баста ем

نامه بر بالِ تحیر بسته‌ایم

Бирка хонд биксии пайғоми мо

بر که خوانَد بی‌کسی پیغام ما؟

То фалак бозаст дарҳои қабул

تا فلک باز است درهای قبول

Оҳ аз бе сабрии иброми мо

آه از بی‌صبریِ ابرام ما

Ҳар тараф чун ашки бедил май дуюм

هر طرف چون اشک بیدل می‌دویم

То куҷо бе лағзиши аФтдгоми мо

تا کجا بی‌لغزش افتد گام ما