Нашавад ҷоҳу ҳашами шӯҳрати хоми дили мо

نشود جاه و حَشَم شهرتِ خامِ دلِ ما

Ин нигинҳо мтрошид ба номи дили мо

این نگین‌ها متراشید به‌نام دل ما

Зарра Эй нест ки бешӯр қиёмат ёбанд

ذره‌ای نیست‌ که بی‌شور قیامت یابند

Ташт на чархи фитодаи сети зи боми дили мо

تشت‌ِ نُه چرخ فتاده‌ست ز بام دل ما

Нашъаи дўргрФтории мо сахт расост

نشئهٔ دورِ گرفتاریِ ما سخت رساست

Ҳалқаи зулф ки дорад хати ҷоми дили мо ?

حلقهٔ زلف‌ِ که دارد خطِ جام دل ما؟

Субҳи ҳам бо нафас аз хеш бурун ме ояд

صبح هم با نفس از خویش برون می‌آید

Ки рисондаи сет бар афлоки паёми дили мо ?

که رسانده‌ست بر افلاک پیام دل ما؟

Олимиро ба дар каъбаи таҳқиқи расонад

عالَمی را به درِ کعبهٔ تحقیق رساند

Ҷараси қофилаи субҳи хироми дили мо

جَرسِ قافلهٔ صبحِ خرامِ دل ما

Бар ҳамин обила хатмаст раҳи каъбау дайр

بر همین آبله ختم است ره‌ِ کعبه و دیر

Кош мекард касе сайри мақоми дили мо

کاش می‌کرد کسی سِیرِ مقامِ دل ما

Ба сухани кашфи муаммои адам мумкин нест

به‌ سخن‌، کشفِ معمای عدم‌ ممکن نیست

Хомшӣ низ нафаҳмид каломи дили мо

خامشی نیز نفهمید کلام دل ما

Рангҳо дошт баҳори ман ва мо лек чаҳ суд

رنگ‌ها داشت بهارِ من و ما، لیک چه سود؟

Гули ин боғ нахандид ба коми дили мо

گل این باغ نخندید به‌ کام دل ما

Инси ҷовид дигар аз ки тамаъ бояд дошт

اُنسِ جاوید دگر از که طمع باید داشت؟

Дили мо низ нашуд онҳамаи роми дили мо

دلِ ما نیز نشد آن‌همه رامِ دل ما

Доғи маҳрӯмии дидори з маҳфил рафтем

داغِ محرومیِ دیدار ز محفل رفتیم

Бирасонед ба ойӣнаи саломи дили мо

برسانید به آیینه سلامِ دل ما

Номи сайёди проФшонӣ анқо кофӣаст

نامِ صیاد پَرافشانی عنقا کافیست

Ғайри бедил гиреҳӣ нест ба доми дили мо

غیرِ بیدل‌، گرهی نیست به دام دل ما