Қафои зонуии перии муқӣми хилвати хешам
قفای زانوی پیری مقیم خلوت خویشم
Кашида пайкари хами даракманди ваҳдати хешам
کشیده پیکر خم درکمند وحدت خویشم
Сафои оина май пурварам ба ранги табиат
صفای آینه میپرورم به رنگ طبیعت
Чароғ дар таҳи домони гирифтаи зулмати хешам
چراغ در ته دامان گرفته ظلمت خویشم
Ҳазор зилзила дорам зи печу тоби тааюн
هزار زلزله دارم ز پیچ و تاب تعین
Ба ҳрнФс ки кашад субҳи ман қиёмати хешам
به هرنفسکهکشد صبح من قیامت خویشم
Ғубори ҳарзаи дўиҳои орзӯ ки нишонд
غبار هرزه دویهای آرزو که نشاند
Ба гули фурӯи набардгар нами хиҷолати хешам
بهگل فرو نبرد گر نم خجالت خویشم
Фузули даъвии ирфони суроғ амн надорад
فضول دعوی عرفان سراغ امن ندارد
Ба зинҳор чу сбобаҳ аз шаҳодати хешам
به زینهار چو سبابه از شهادت خویشم
Чу шамъи чндкшми нози пойдории ғифлат
چو شمع چندکشم ناز پایداری غفلت
Ба бод май рӯму ғарраи иқомати хешам
به باد میروم و غرهٔ اقامت خویشم
Магари арақи барад аз номаам сиёҳии исён
مگر عرق برد از نامهام سیاهی عصیان
Бар остони ҳаёи соили шафоати хешам
بر آستان حیا سایل شفاعت خویشم
Чу шабнамам бигзоред узри хоҳи тараддуд
چو شبنمم بگذارید عذر خواه تردد
Чаҳ созами обилаи пои талоши роҳати хешам
چه سازم آبله پای تلاش راحت خویشم
Ба перӣам зи ҳаводис чаҳ мумкинаст хмидн
به پیریام ز حوادث چه ممکن است خمیدن
Нафас агар накушуд зери бори миннати хешам
نفس اگر نکشد زیر بار منت خویشم
зи обрӯии ҳубобам касе айёр чаҳ гирад
ز آبروی حبابم کسی عیار چه گیرد
Ҷузи ин ним нафаси инфеъоли муҳлати хешам
جز این نیم نفس انفعال مهلت خویشم
Майам камаст димоғами фурӯғи маҳв аёғ аст
میام کم است دماغم فروغ محو ایاغ است
Гулӣ надорам ва , боғу баҳори ҳайрати хешам
گلی ندارم و، باغ و بهار حیرت خویشم
зи хоки роҳи қаноати куҷои рӯми ман бедил
ز خاک راه قناعت کجا روم من بیدل
Ба ин ғубор ки дорам суроғи иззати хешам
به این غبار که دارم سراغ عزت خویشم