Аз шавқи ту эй шамъи тараби баъди ҳалокам
از شوق تو ای شمع طرب بعد هلاکم
Ҷӯшад пари парвонаи з ҳар зарраи хокам
جوشد پر پروانه ز هر ذرهٔ خاکم
Битобии ман арзи насаби нома мастӣ аст
بیتابی من عرض نسبنامهٔ مستی است
Чун мавҷ май аз силсилаи решаи токам
چون موج می از سلسلهٔ ریشهٔ تاکم
Дӯди нафас сӯхтаам турра ёр аст
دود نفس سوختهام طرهٔ یار است
Конро набӯд шона ба ҷузи синаи чокам
کآن را نبود شانه به جز سینهٔ چاکم
Тӯҳмати каш олоиш ҳастӣ натавон шуд
تهمتکش آلایش هستی نتوان شد
Чун акси зи трдомнии оинаи покам
چون عکس ز تردامنی آینه پاکم
Оҳам , шарарам , ашкаму доғам , чаҳ тавон кард
آهم، شررم، اشکم و داغم، چه توان کرد
Чун шамъи дарин базм ба сад ранги ҳалокам
چون شمع درین بزم به صد رنگ هلاکم
эй ҳиммати олии назарони дасти нигоҳӣ
ای همت عالینظران دست نگاهی
То чанд баради пастии толеъ ба муғокам
تا چند برد پستی طالع به مغاکم
Гирдами чаман ранг наболад чаҳ хаёл аст
گردم چمن رنگ نبالد چه خیال است
Умрии сет ки дар роҳи таманнои ту хокам
عمریست که در راه تمنای تو خاکم
Чун ғунчаи зи шавқи ман девона мапурсед
چون غنچه ز شوق من دیوانه مپرسید
Гул низ гиребон шуда аз ҳасрати чокам
گل نیز گریبان شده از حسرت چاکم
Хошок ба соҳил расад аз дасти ради мавҷ
خاشاک به ساحل رسد از دست رد موج
Аз теғ аҷал нест дарин маърака бокам
از تیغ اجل نیست درین معرکه باکم
Аз бол ҳумо кист кашад нанги саодат
از بال هما کیست کشد ننگ سعادت
Бедили зи сар мо нашавад сояи мо кам
بیدل ز سر ما نشود سایهٔ ما کم