намедонам ҳуҷуми ободи савдоӣ чаҳ найрангам
نمیدانم هجوم آباد سودای چه نیرنگم
Ки аз танагии гиребони хаёлаш май дарди рангам
که از تنگی گریبان خیالش می درد رنگم
Мгрбри ҳам тавонам зад сафи ҷамъияти рангӣ
مگربر هم توانم زد صف جمعیت رنگی
Ба ранги шамъ яксар теғам ва бо хеш дар ҷангам
به رنگ شمع یکسر تیغم و با خویش در جنگم
зи халқ бе муруввати бас ки дидам сахти рӯе ҳо
ز خلق بی مروت بس که دیدم سخت روییها
Нигаҳ дар дида натавон ёфт мумтоз аз раги сангам
نگه در دیده نتوان یافت ممتاز از رگ سنگم
намеёбам ба ғайр аз нест гаштани сайқалии дигар
نمییابم به غیر از نیستگشتن صیقلی دیگر
Чаҳ созам рехтанд ойӣнаам чун соя аз рангам
چه سازم ریختند آیینهام چون سایه از رنگم
Ҷунуни буии гул дар ғунчаҳо пинҳон наме монад
جنون بوی گل در غنچهها پنهان نمیماند
Нафас бар худ гиребон май дард дар синаи тангам
نفس بر خود گریبان میدرد در سینهٔ تنگم
Тнки зарфӣ чу ман дрмҳФл имкон наме бошад
تنک ظرفی چو من درمحفل امکان نمیباشد
Ки чун гули шишаҳо бояд шикаст аз гардиши рангам
که چون گل شیشهها باید شکست از گردش رنگم
Ба мизони гаронқадри шарар санҷидаам худ ро
به میزان گرانقدر شرر سنجیدهام خود را
Магар аз худ броиии нотавонии гашти ҳмснгм
مگر از خود برآیی ناتوانیگشت همسنگم
Тараб ҳеҷаст май болам , ?илам ваҳмаст ва май нолам
طرب هیچ است میبالم، الم وهم است و مینالم
Ба ҳар рангӣ ки ҳастам ӣнқадари сомони найрангам
به هر رنگی که هستم اینقدر سامان نیرنگم
Мабодои ҳечкас тӯҳмати хитоб нисбат ҳастӣ
مبادا هیچکس تهمت خطاب نسبت هستی
Ки ман зини номи хиҷлати сад арақи ойӣнаи нангам
که من زین نام خجلت صد عرق آیینهٔ ننگم
Ба ин ҳастӣ қиёмати тарафии авҳомро нозам
به این هستی قیامت طرفی اوهام را نازم
зи давр на фалак бояд кашӣдан косаи бангам
ز دور نه فلک باید کشیدن کاسهٔ بنگم
Ба ҳукми ишқи маъзӯрамгар аз дил нашнавӣ шӯрам
به حکم عشق معذورم گر از دل نشنوی شورم
Нафаси дуздӣдани суварам қиёмат дорад оҳангам
نفس دزدیدن صورم قیامت دارد آهنگم
Ба ваҳми офият чун ғунчаи маҳрӯми азглми бедил
به وهم عافیت چون غنچه محروم ازگلم بیدل
Шикастии кӯ ки ранги доман ӯ резад аз чангам
شکستی کو که رنگ دامن او ریزد از چنگم