Сафҳа ҳастӣ шарари тороҷ оҳӣ ме кунам

صفحهٔ هستی شرر تاراج آهی می‌کنم

Як нигаҳи сайри чироғони ҷилва гоҳе ме кунам

یک نگه سیر چراغان جلوه‌گاهی می‌کنم

То ғубори ман ба нози осмонӣ пар занад

تا غبار من به ناز آسمانی پر زند

Мушт хокӣ ҳаст назр шоҳроҳӣ ме кунам

مشت خاکی هست نذر شاهراهی می‌کنم

Он қадри вомондаи аҷзам ки монанди ҳилол

آنقدر واماندهٔ عجزم که مانند هلال

Сайри абрӯ то ҷабин дар арз моҳӣ ме кунам

سیر ابرو تا جبین در عرض ماهی می‌کنم

Даврии мақсад ба ин найранг ҳам мебӯда аст

دوری مقصد به این نیرنگ هم می‌بوده است

Каз хаёли пар ба худ ҳам иштибоҳӣ ме кунам

کز خیال پر به خود هم اشتباهی می‌کنم

Ҳечкасро ҷузи ҳаё дар ҷилваи гоҳаш бор нест

هیچکس را جز حیا در جلوه‌گاهش بار نیست

Чашм мегардад арақ то ман нигоҳӣ ме кунам

چشم می‌گردد عرق تا من نگاهی می‌کنم

Дар тариқи аҷзи ҳмдўшм ба вазъи обила

در طریق عجز همدوشم به وضع آبله

Сар ба пое май гузорами қатъ роҳӣ ме кунам

سر به پایی می‌گذارم قطع راهی می‌کنم

Гар биҳиштами муддао май буд тақво кам набӯд

گر بهشتم مدعا می‌بود تقوا کم نبود

Имтиҳон раҳматӣ дорам гуноҳӣ ме кунам

امتحان رحمتی دارم گناهی می‌کنم

Дӯстони маъзӯр каз сари манзили вазъи шуъӯр

دوستان معذور کز سر منزل وضع شعور

Бас ки даврами ёди худ ҳам гоҳ гоҳе ме кунам

بس که دورم یاد خود هم گاه‌گاهی می‌کنم

ӣнқадари ҳам машраби гирдоб ғифлат дошта сет

اینقدر هم مشرب گرداب غفلت داشته‌ست

Дар муҳӣт аз ҷайби хеши эҷод чоҳӣ ме кунам

در محیط از جیب خویش ایجاد چاهی می‌کنم

Қомати перии серум дар домани зонуи шикаст

قامت پیری سرم در دامن زانو شکست

Шавқи пиндоради хаёли каҷ кулоҳӣ ме кунам

شوق پندارد خیال کج‌کلاهی می‌کنم

Бас ки чун субҳами тнки сармояи афтодаи сети шавқ

بس که چون صبحم تنک سرمایه افتاده‌ست شوق

Май дирами сад ҷайб то изҳор оҳӣ ме кунам

می‌درم صد جیب تا اظهار آهی می‌کنم

Бедил аз сайри баҳористон имконам мапурс

بیدل از سیر بهارستان امکانم مپرس

Бас ки рангам май пурд ҳар сӯ нигоҳӣ ме кунам

بس که رنگم می‌پرد هر سو نگاهی می‌کنم