Умрҳо шуд аз адаби мавҷи гуҳар дар доманам
عمرها شد از ادب موج گهر در دامنم
Нанг лғзидн надорам пои сар дар доманам
ننگ لغزیدن ندارم پای سر در دامنم
Бо ҳаловати он қадри ҷўшидм аз ёди лабӣ
با حلاوت آنقدر جوشیدم از یاد لبی
Корзў чин шуд чу банди нешикар дар доманам
کارزو چین شد چو بند نیشکر در دامنم
То арақ бошад нами ашкӣ дигар даркор нест
تا عرق باشد نم اشکی دگر درکار نیست
Чун ҷабини шармсорони чашмтар дар доманам
چون جبین شرمساران چشم تر در دامنم
Бркмр доранд домани ваҳшати оҳангон ва ман
برکمر دارند دامن وحشت آهنگان و من
Ваҳшатӣ дорам ки май бандади камар дар доманам
وحشتی دارم که میبندد کمر در دامنم
намезадам пое ба ғифлати фитнаҳо во кард чашм
میزدم پایی به غفلت فتنهها وا کرد چشم
Хуфта буд ошӯби чандини дашт ва дар , дар доманам
خفته بود آشوب چندین دشت و در، در دامنم
Беш азбн натавон дар парвози гумномӣ задан
بیش ازبن نتوان در پرواز گمنامی زدن
Каз хиҷолати рехти анқои болу пар дар доманам
کز خجالت ریخت عنقا بال و پر در دامنم
Ноумеди ваҳшатам аз бидмоғиҳо мапурс
ناامید وحشتم از بیدماغیها مپرس
Бас ки чидам нест аз домани асар дар доманам
بس که چیدم نیست از دامن اثر در دامنم
Ишқи зи афсуни нафаси ҳайҳот огоҳам накард
عشق ز افسون نفس هیهات آگاهم نکرد
Чанг зад ин хори ғами пар бехабар дар доманам
چنگ زد این خار غم پر بیخبر در دامنم
Бо фалак гуфтам раҳи саҳрои аҷзам тай нашуд
با فلکگفتم ره صحرای عجزم طی نشد
Гуфт ман ҳам чун ту ҳайрони сафар дар доманам
گفت من هم چون تو حیران سفر در دامنم
Дар чаҳ сомонаст бедили кисвати маҷнӯни ман
در چه سامان است بیدل کسوت مجنون من
То гиребон дар хаёл ояд саҳар дар доманам
تا گریبان در خیال آید سحر در دامنم