Адаб сиришта аҷзам мапурс аз ойинам

ادب سرشتهٔ عجزم مپرس از آیینم

Ба по чу обила фарсуданаст таскинам

به پا چو آبله فرسودنست تسکینم

зи маҳви ёди ту озори кас чаҳ имкон аст

ز محو یاد تو آزار کس چه امکان است

Мижа надид гаронии зи хоби сангинам

مژه ندید گرانی ز خواب سنگینم

Ба ихтилоти ҳаваси сахти моилам ёрб

به اختلاط هوس سخت مایلم یارب

Сришмӣ накунад ғифлати шлоиинм

سریشمی ‌نکند غفلت‌ شلایینم

Чу шамъи роҳатам аз паҳлавии зъиФиҳост

چو شمع راحتم از پهلوی ضعیفیهاست

Параст аз пари ранги шикастаи болинам

پر است از پر رنگ شکسته بالینم

Ҳазор шукр ки охири зи ҳасани саъии вафо

هزار شکر که آخر ز حسن سعی وفا

Ҳинои пой ту гардид ашки рангинам

حنای پای تو گردید اشک رنگینم

зи нақши пои ту буи баҳор ме ояд

ز نقش پای تو بوی بهار می‌آید

Бёкаҳи ҷабҳаи нуҳуми брзмини вгли чинам

بیاکه جبهه نهم برزمین وگل چینم

Тапидани дили ман ҷавҳар чаҳ оина аст

تپیدن دل من جوهر چه آینه است

Ки май рӯми зи худу ҷилваи ту май байнам

که می‌روم ز خود و جلوهٔ تو می‌بینم

Ба остони ту аҳди ғубор ман инаст

به آستان تو عهد غبار من اینست

Кигар сипеҳр шавам ҷуз ба хок нанишинам

که‌ گر سپهر شوم جز به خاک ننشینم

На нақш поему неи соя ӣнқадар донам

نه نقش پایم و نی سایه اینقدر دانم

Ки хоки роҳи туами хоҳи ону хоҳи инам

که خاک راه توام خواه آن و خواه اینم

Ҳавас ба лиззат ҷоҳам накард даъвати ҳирс

هوس به لذت جاهم نکرد دعوت حرص

Магаси надоди фиреб аз луоби ширинам

مگس نداد فریب از لعاب شیرینم

Ба пойдории сабрам фалак надорад даст

به پایداری صبرم فلک ندارد دست

Ба нашутур раги хоро камар кашад кинам

به نشتر رگ خارا کمر کشد کینم

Наҳуфта дар суханами инфеъоли мазмунӣ

نهفته در سخنم انفعال مضمونی

Ки лаб чу ҷабҳа арақ мекунад ба таҳсинам

که لب چو جبهه عرق می‌کند به ‌تحسینم

Ба ранги ҷавҳари обӣ ки дар гуҳари сӯзад

به رنگ جوهر آبی ‌که در گهر سوزد

Ғборгштаҳам аммо баҷост тамкинам

غبارگشته‌ام اما بجاست تمکینم

Мубарҳанаст зи осори номи ман бедил

مبرهن است ز آثار نام من بیدل

Ки ғарра нестам аз зумраи масокинам

که غره نیستم از زمرهٔ مساکینم