Бедастгоҳе буд чун шамъ дар камӣнам
بی دستگاهیی بود چون شمع در کمینم
Пешонии арақи рези бардошти остинам
پیشانی عرق ریز برداشت آستینم
Беқадарем баровард ҳамқадари оташи хас
بی قدریم برآورد همقدر آتش خس
Бар хезам аз сари хеш то зер по нишинам
بر خیزم از سر خویش تا زیر پا نشینم
Озодагони азин боғ бо сад тараб гузаштанд
آزادگان ازین باغ با صد طرب گذشتند
Субҳӣ нашуд ки ман ҳам доман ба хандаи чинам
صبحی نشد که من هم دامن به خنده چینم
Номам гудохт чандон аз инфеъоли шӯҳрат
نامم گداخت چندان از انفعال شهرت
Каз фалси моҳёни баради нақш дигар нигинам
کز فلس ماهیان برد نقش دگر نگینم
Гӯйанд аз майонаш ҷуз дар камон нишон нест
گویند از میانش جز در کمان نشان نیست
Ман ҳам дарин таваҳҳуми ҳамсояи яқинам
من هم درین توهم همسایهٔ یقینم
Чун мавҷ аз муҳаббат ҳар чанд оби гаштам
چون موج از محبت هر چند آبگشتم
Нагузошт оташи охири дунболи ангинм
نگذاشت آتش آخر دنبال انگینم
Дар слҳномаҳи ҳуш сабтаст бе димоғӣ
در صلحنامهٔ هوش ثبت است بیدماغی
Раҳмӣаст каз хати ҷоми бандади камари нигинам
رحمی است کز خط جام بندد کمر نگینم
Алфоз бемаъонӣ бар фитратам ситам кард
الفاظ بی معانی بر فطرتم ستم کرد
Дасти чанор то кӣ бандади ҳинои зинам
دست چنار تا کی بندد حنای زینم
Худдорӣам дили афшурди кӯи санъати ҷунунӣ
خودداریام دل افشرد کو صنعت جنونی
Каз чоки як гиребони сад домани офаринам
کز چاک یک گریبان صد دامن آفرینم
Охир ба саҷдаи тозӣ аз ман ки май баради пеш
آخر به سجده تازی از من که میبرد پیش
Бигзор як ду рӯзӣ майдон кашад ҷабинам
بگذار یک دو روزی میدانکشد جبینم
Сомони сари баландӣ Яманӣ надошт бедил
سامان سر بلندی یمنی نداشت بیدل
Чун шамъи охир кор зад гиря бар заминам
چون شمع آخر کار زد گریه بر زمینم