Сояи вор аз норсоён ҷаҳон ғурбатем
سایهوار از نارسایان جهان غربتیم
Шахси тоқати рафтаи вмои нақш пой тоқатем
شخص طاقت رفته وما نقش پای طاقتیم
Ъҷзбинши ҷавҳари моро ба хок афканда аст
عجزبینش جوهر ما را به خاک افکنده است
Як мижагар чашм бардорем гирд фитратем
یک مژه گر چشم برداریم گرد فطرتیم
Доман афшодани зи асбоби ҷаҳон бе мадор
دامن افشاندن ز اسباب جهان بیمدار
Он қадрҳо нест аммо андакӣ бе ҷуръатем
آنقدرها نیست اما اندکی بیجرأتیم
Ҳечкас чун шамъи доғ бетмизиҳо мабод
هیچکس چون شمع داغ بیتمیزیها مباد
Сар ба ҷайбу по ба доман дртлош роҳатем
سر به جیب و پا به دامن درتلاش راحتیم
Ҳирс бар хон қаноати ҳам ҳамон хӯн ме хӯрд
حرص بر خوان قناعت هم همان خون میخورد
Миҳмонони ғноиим ва фузулӣ қисматем
میهمانان غناییم و فضولی قسمتیم
Збни ваболӣ каз вифоқи ҳозирон гул ме кунад
زبن وبالی کز وفاق حاضران گل میکند
Ҳамчуи ёди рафтагони ойӣна дор ибратем
همچو یاد رفتگان آیینهدار عبرتیم
Рафт айёмӣ ки азлати обрӯӣ ноз дошт
رفت ایامی که عزلت آبروی ناز داشت
Ин замон аз ихтилоти ин ва он бе ҳурматем
این زمان از اختلاط این و آن بیحرمتیم
Ҳамчуи миное наме аз ҷабҳаи мо кам нашуд
همچو مینایی نمی از جبههٔ ما کم نشد
Об мегирдем аммо инфеъол хиҷлатем
آب میگردیم اما انفعال خجلتیم
Бо ҳамаи навмидии иқболи сияҳ бахатон расост
با همه نومیدی اقبال سیهبختان رساست
Чун шаби исёни зи муштоқон субҳ раҳматем
چون شب عصیان ز مشتاقان صبح رحمتیم
Хоҳи олами нақши банду хоҳи ънқокни хаёл
خواه عالم نقش بند و خواه عنقاکن خیال
Дар димоғи хомаи наққош мӯӣ сӯратем
در دماغ خامهٔ نقاش موی صورتیم
Ним чашмаки хонаи равшан карданӣ дорем ва ҳеҷ
نیم چشمک خانه روشنکردنی داریم و هیچ
Чун шарари бедили чароғ дудмон фурсатем
چون شرر بیدل چراغ دودمان فرصتیم