Ба кунҷ нестӣ умрӣаст ҷой хеш ме ҷӯям

به‌کنج نیستی عمریست جای خویش می‌جویم

Суроғи худ зи нақши бӯрёӣ хеш ме ҷӯям

سراغ خود ز نقش بوریای خویش می‌جویم

Ҳидоят орзӯем май кашами дастӣ ба ҳар ганҷӣ

هدایت آرزویم می‌کشم دستی به هر گنجی

Дарин вайрона чун аъамии Асоӣ хеш ме ҷӯям

درین ویرانه چون اعمی عصای خویش می‌جویم

Ҷунун меоварад зини корвони дунболаи фаҳмидан

جنون می‌آورد زین کاروان دنباله فهمیدن

Ҷуз оташ нест гардӣ каз қафоӣ хеш ме ҷӯям

جز آتش نیست‌ گردی ‌کز قفای خویش می‌جویم

зи баси ҳасрати камӣни ҷинси матлабҳои ноёбм

ز بس حسرت‌کمین جنس مطلبهای نایابم

зи ҳаркас ҳар чаҳ гум шуд ман барои хеш ме ҷӯям

ز هرکس هر چه‌گم شد من برای خویش می‌جویم

Ҷаҳонии орзӯҳо пухт ва рафт аз худ ба нокомӣ

جهانی آرزوها پخت و رفت از خود به ناکامی

Ду рӯзии ман ҳам ӣнҷои хунбҳои хеш ме ҷӯям

دو روزی من هم اینجا خونبهای خویش می‌جویم

Хаёлии кӯ ки натавон ёфт нақши пардаи хокаш

خیالی‌ کو که نتوان یافت نقش پردهٔ خاکش

Суроғ ҳар чаҳ хоҳам зи ири пой хеш ме ҷӯям

سراغ هر چه خواهم ز‌یر پای خویش می‌جویم

Муҳӣт аз вазъи мавҷи оғӯш парвозӣ наме хоҳад

محیط از وضع موج آغوش پروازی نمی‌خواهد

Ман ин бегонагӣ аз ошноӣ хеш ме ҷӯям

من این بیگانگی از آشنای خویش می‌جویم

Чаҳ миқдор аз димоғи норасоӣ ноз ме болад

چه مقدار از دماغ نارسایی ناز می‌بالد

Ки он гули перҳанро дар қабоӣ хеш ме ҷӯям

که آن‌گل پیرهن را در قبای خویش می‌جویم

Ба хокистари нафас дуздидаам чун шуълаи маъзӯрам

به خاکستر نفس دزدیده‌ام چون شعله معذورم

Бақоӣ кардаам гум дар фаноӣ хеш ме ҷӯям

بقایی‌ کرده‌ام گم در فنای خویش می‌جویم

Нестоне ба завқи нола иншо кардаам бедил

نیستانی به ذوق ناله انشا کرده‌ام بیدل

зи чандини остини дасти дуоӣ хеш ме ҷӯям

ز چندین آستین دست دعای خویش می‌جویم