На лафз аз парда меҷӯшад на маънӣ медиҳад рӯем

نه لفظ از پرده می‌جوشد نه معنی می‌دهد رویم

Ҳамон як рафтан дил мекунад гирд ончӣ ме гӯям

همان یک رفتن دل می‌کند گرد آنچه می‌گویم

Мапурс азмзръ биҳосл нашав ва намой ман

مپرس ازمزرع بیحاصل نشو و نمای من

Чу тухми ашк май корами гудоз нола ме рӯем

چو تخم اشک می‌کارم گداز ناله می‌رویم

Ба чандини ноз хӯнам мечакад дар пардаи ҳасрат

به چندین ناز خونم می‌چکد در پردهٔ حسرت

Тағофули бсмлм яъне шаҳид теғ абрӯем

تغافل بسملم یعنی شهید تیغ ابرویم

Надорам аз ҳуҷуми нотавонии ранги гардондан

ندارم از هجوم ناتوانی رنگ گرداندن

Ба ранги соягар оташ наҳй дар зер паҳлуем

به رنگ سایه گر آتش نهی در زیر پهلویم

зи бас шахс намудем об шуд аз шарми пайдое

ز بس شخص نمودم آب شد از شرم پیدایی

Арақ май чинам аз ойӣнагар тимсол ме ҷӯям

عرق می‌چینم از آیینه گر تمثال می‌جویم

Ту фурсати вонмо то ман кунам тадбири ороиш

تو فرصت وانما تا من کنم تدبیر آرایش

Ба ранги дӯди шамъ аз шона дорад шарм гесуем

به رنگ دود شمع‌ از شانه دارد شرم‌ گیسویم

Ба ҷо вомондаам чун шамъ лек аз нанги афсурдан

به جا وامانده‌ام چون شمع لیک از ننگ افسردن

Ба дӯши шуъла маҳмил мекашад аҷзи таку пўим

به دوش شعله محمل می‌کشد عجز تک و پویم

Неам гавҳар ки ҳар икқтраҳ обам бугзарад аз сар

نی‌ام گوهر که هر یکقطره آبم بگذرد از سر

АгртўФони мад чун мавҷи бӯсад пой зонуем

اگرتوفان مدّ چون موج بوسد پای زانویم

Ғурур ҳастӣам бо теғи нозаш бар наме ояд

غرور هستی‌ام با تیغ نازش بر نمی‌آید

Ба ин гардан ки май бинӣ ба сад борикӣ мӯем

به این گردن که می‌بینی به صد باریکی مویم

зи адли нотавонии ноларо бо кӯҳ май санҷам

ز عدل ناتوانی ناله را با کوه می‌سنجم

Дарин бозори санг кам намегардад тарозуем

درین بازار سنگ کم نمی‌گردد ترازویم

Чу шабнам то дарин гулзори ибрати чашм во кардам

چو شبنم تا درین گلزار عبرت چشم وا کردم

Ҳаёи ғайр аз арақи рангӣ дигар нагузошт бар рӯем

حیا غیر از عرق رنگی دگر نگذاشت بر رویم

Нагардӣ ғофил аз файзи савод маънӣам бедил

نگردی غافل از فیض سواد معنی‌ام بیدل

Тамошо бар саҳар механдад азглҳои шббўим

تماشا بر سحر می‌خندد ازگلهای شببویم