Аз саъй мо наомад ҷузи зӯри дргрибон

از سعی ما نیامد جز زور درگریبان

Чун шамъ қатъ кардем шаб то саҳари гиребон

چون شمع قطع‌ کردیم شب تا سحر گریبان

Дар ҷустуҷӯӣ мақсӯд натавон ба ҳарзаи Фрсўд

در جستجوی مقصود نتوان به هرزه فرسود

Аз олам хаёлот дорад хабари гиребон

از عالم خیالات دارد خبر گریبان

Булбулгар аз дили ҷамъи эҳроми байзаи бандӣ

بلبل‌ گر از دل جمع احرام بیضه بندی

Фикр яқин надорад ҷузи зери пари гиребон

فکر یقین ندارد جز زیر پر گریبان

Халқии гузашти азин дашти номаҳрами ҳаловат

خلقی‌گذشت ازین دشت نامحرم حلاوت

Ҳар чанд пеш по дошт чун нешикари гиребон

هر چند پیش پا داشت چون نیشکر گریبان

Беруни хонимонҳо оғӯш ишқ бозаст

بیرون خانمانها آغوش عشق بازست

Маҷнӯн наме фурушад бар бом ва дар гиребон

مجنون نمی‌فروشد بر بام و در گریبان

Субҳи баҳори имкони сомонаши ин қадар нест

صبح بهار امکان سامانش این قدر نیست

Гар завқ сайр бошад аз мо ба бар гиребон

گر ذوق سیر باشد از ما به بر گریبان

Шарми ҳузури дили барад аз табъи мо фузулӣ

شرم حضور دل برد از طبع ما فضولی

Сари нокуҷои Фзозди мавҷи гҳргрибон

سر ناکجا فزازد موج‌گهرگریبان

Чун гули азин гулистони девона ҳо гузаштанд

چون گل ازین گلستان دیوانه‌ها گذشتند

Чокӣ ба синаи мондаи сет бо мо з ҳар гиребон

چاکی به سینه مانده‌ست با ما ز هر گریبان

Зини дашт ва дар баҳами чини домони ҷаҳд ва хуш бош

زین دشت و در بهم چین ‌دامان جهد و خوش باش

Моксўт хаёлем по то ба сргрибон

ماکسوت خیالیم پا تا به سرگریبان

Он кист боз дорад моро зи ҳарзаи тозӣ

آن‌ کیست باز دارد ما را ز هرزه تازی

Домони ваҳшат шамъ гирад магари гиребон

دامان وحشت شمع‌ گیرد مگر گریبان

Сар дар ҳаво фишурдем роҳӣ ба дил набардем

سر در هوا فشردیم راهی به دل نبردیم

Пар бетамиз мардем ойӣнаи дргрибон

پر بی تمیز مردیم آیینه درگریبان

Фарёди як тааммули роҳам ба дил надоданд

فریاد یک تامل راهم به دل ندادند

Бар осмон гушӯдем чандини саҳари гиребон

بر آسمان گشودیم چندین سحر گریبان

Сари риштаи мақосид дар дасти саъй кас нест

سر رشتهٔ مقاصد در دست سعی ‌کس نیست

Хоҳӣ ба домани оўбзи хоҳии бадари гиребон

خواهی به دامن آوبز خواهی بدر گریبان

Фитрат ба пастӣ афтод зини дашт ва дарнавардӣ

فطرت به پستی افتاد زین دشت و درنوردی

Аз доману камар буд барҷастатар гиребон

از دامن و کمر بود برجسته‌تر گریبان

То сар ба амни дуздами бедили зи чанги офот

تا سر به امن دزدم بیدل ز چنگ آفات

Ҷуз дар таҳ замин нест ҷой дигар гиребон

جز در ته زمین نیست جای دگر گریبان